Showing Posts From
Wala katha - Sinhala Wal Katha | Wala Katha
Wala katha ටැගය යටතේ ඇති නවතම සිංහල වල් කතා සහ වැල කතා (Wela Katha) එකතුව මෙතැනින් නොමිලේ කියවන්න.
අක්කයි නංගියි - Akkai Nangi Wal Katha
මම සිතුම්, වයස 24යි. මගේ ගම මොණරාගල . හැබැයි මම වැඩ කරන්නේ නුගේගොඩ. කාටත් ඉතින් කියන්න ඕන නැහැනේ මොනරාගල ඉඳලා නුගේගොඩ වැඩට යන්න බැහැ කියල. ඉතින් මම අපේ නැන්දා කෙනෙක්ගේ ගෙදර නැවතිලා තමයි වැඩට ගියේ. නැන්දගේ ගෙදර තිබුනේ හෝමාගම. ටිකක් ගම්බද වගේ පැත්තක්. ඒ කිව්වේ හැම වෙලේම එහෙට මෙහෙට වාහන යන්නේ නැති පැත්තක තමයි නැන්දලා ගෙදර තිබුනේ. නැන්දට හිටියා දුවලා දෙන්නෙක්. එක්කෙනෙක් කුමාරි. අනිත් එක්කෙනා සමාධි. කුමාරි කියන්නේ වයස 28ක කෙනෙක්. එයා බැඳලා අවිස්සාවේල්ල හරියේ තමයි පදිංචිය. සමාධි නංගිට නම් වයස 17ක් විතර ඇති එතකොට. මම නැන්දලා ගෙදර නතර වෙනවට අපේ ගෙදරින් වගේම නැන්දලා ගෙදරිනුත් ලොකු කමත්ටක් තිබුනා. මොකද මාමා වැඩ කලේ අනුරාධපුරේ. ඉතින් එයා එන්නේ සතියකට සැරයක්. කුමාරි අක්කා බැඳලා ගියාට පස්සේ ගෙදර හිටියේ නැන්දයි සමාධි නංගියි විතරයි. ඔය කාලේ තමයි මාමට අනුරාධපුරේට යන්න වුනේ. ඉතින් මුල් කාලේ හැම සති අන්තයේම ගෙදර ආවත් වැඩ වැඩි වෙනකොට මාමට ගෙදර එන එක කරන්න වුනේ නැහැ. ඔය කාලේ තමයි මම කොළඹ වැඩට ගියේ. ඉතින් ගෙදර පිරිමියෙක් නැති එකේ මම එන එකට නැන්දයි මාමයි විතරක් නෙවෙයි සමාධි නංගිත් හරි කැමැත්තෙන් හිටියේ. මොකද බයක් නැහැනේ කියල.මමත් ඉතින් එහේ නැවතිලා වැඩට ගියා. ටික දවසක් යනකොට මමත් ගෙදරම කෙනෙක් ගානට පත් වුනා. අක්කා බැදලා ගිහින් අවුරුදු කීපයක් ගිහින් තිබුනේ. ඒත් එයාට ළමයි නැහැ. ඉතින් ඒකට ඒ පැත්තේ අය නම් අක්කට තමයි වරද පටවල තියෙන්නේ. ඒ නිසා අක්කා ටිකක් දුකෙන් හිටිය බව මමත් අහල තිබුනා නැන්දයි සමාධි නංගියි කතා කරනකොට. ඒත් ඉතින් කරන්න දෙයක් නැහැනේ. හැබැයි ඒ අයියා නම් හරිම නිස්සද්ද විදියේ කෙනෙක්. වැඩිය කතාවක් නැහැ. හැබැයි හරිම හොඳයි. ඒ වගේම අක්කටත් හරි ආදරේ බව පෙනුනා. දවසක් මම වැඩ ඇරිලා ගෙදර එනකොට කුමාරි අක්කා ගෙදර ඇවිත්. එයාගේ ගෙදර පොඩි ප්රශ්නයකට එයා ඇවිත් තිබුනේ. අයියා ටික දවසකට ජොබ් එකේ වැඩකට පිටට යනවලු. ඉතින් ගෙදර අනිත් අය එක්ක ඉන්න ගියාම හින්ට් පාස් කරනවලු. ළමයි නැති එකට. ඒ නිසා දවස් කීපයකට නවතින්න ඇවිත් තිබුනේ. ඉතින් මමත් කුමාරි අක්කට කතා කරලා මගේ කාමරයට ගිහින් පොඩි රෙස්ට් එකක් ගත්තා, ඒ දවස් වල මට වැඩ පුදුම විදියට වැඩියි. ඉතින් ඉරිදා වෙනකොට මට ටිකක් උන ගතියක් ඇවිත් තිබුණා. කලින් දවසෙත් වැඩ කරලා මහන්සියට වෙන්න ඇති කියලා මම වැඩිය ඒක ගණන් නොගෙන මගේ වැඩ කරන්න හැදුවත් උන ටිකක් වැඩි බව මට තේරුනා. ඉතින් මම කලේ පැනඩෝල් දෙකක් බීලා ඇඳට වෙලා හිටිය එකයි. එදා නැන්දා කොහෙද ගමනක් ලැහැස්ති වෙලා හිටියේ. සමාධි නංගිත් එදා දහම් පාසල් යනවා. ඉතින් කුමාරි අක්කට තමයි ගෙදර ඉන්න වුනේ. මටත් අසනීප නිසා නැන්දා මාව බලා ගන්න එකත් කුමාරි අක්කට පවරලා ගියා. උදේ 8 වෙනකොට ගෙදර හිටියේ මමයි කුමාරි අක්කයි විතරයි. මමත් උදේ කෑම අමාරුවෙන් වගේ කාලා ඇඳට වෙලා නිදාගන්න හැදුවා. ඒත් අමාරුවට නින්ද ගියේ නැහැ. ටිකක් වෙලා යනකොට කුමාරි අක්කා මගේ කාමරයට ආවා. මම ටිකක් උන ගතියෙන් හිටියේ. පැනඩෝල් බිවට අඩුවක් දැනු නේ නැහැ. “මල්ලිට තවම උන ද?” අක්කා එහෙම ඇහුවේ මගේ ඇඳේ වාඩි වෙන ගමන්. “ඔව්… තවම අඩු නැහැ “ මම එහෙම කිවේ ටිකක් අමාරුවෙන්. අක්කා මගේ ලගට ඇවිත් මගේ නළලට අත තියලා උන බැලුවා. ඊට පස්සේ මගේ කම්මුලකට එයාගේ කම්මුල තියල උන බලන්න ගත්තා. මම පොඩි කාලේ අම්මා එහෙම උන බැලුවට මතක ඇති කාලෙක කවුරුවත් එහෙම උන බලල නැහැ. මට උන වැඩි වෙනවා වගේ දැනුනා. මොකද අක්කා මගේ ලගටම ආපු නිසා. “ටිකක් උන තියෙනවා… ඕක ඉක්මනටම අඩු වෙලා යාවි…” අක්කා එහෙම කියන ගමන් මගේ ළඟටම ඇවිත් මගේ ඔලුව හෙමින් අත ගාන්න පටන් ගත්තා. අක්කා ඇඳගෙන හිටියේ ටිකක් විතර කොට සායක්. ඉතින් මගේ ළඟ ඉඳගෙන ඉන්නකොට එයාගේ කලවා ටිකක් නිරාවරණය වෙලා තිබුනේ. “මල්ලිට දැන් කෙල්ලෙක් එහෙම ඉන්නවද??” අක්කා එහෙම ඇහුවම මට කියන්න දෙයක් තිබුනේ නැහැ.. මොකද මට කෙල්ලෙක් හිටියේ නැහැ. ” අනේ නැහැ… මට කෙල්ලෙක් නැහැ” “එහෙම බැහැනේ.. දැන් කෙල්ලෙක් හොයාගන්න ඕනනේ…” “බලමුකෝ.බලමුකෝ…” මම එහෙම කිවේ අක්කා අහන ප්රශ්න වලට මම ටිකක් අපහසුතාවයට පත් වෙලා හිටිය නිසා. “මල්ලි තවම එක කෙල්ලෙක් එක්කවත් යාලු වෙලා ඉඳලා නැද්ද?” “නැහැ” “පුදුමයි….” අක්කා එහෙම කියන ගමන් මගේ ඔලුව වගේම පපුවත් හෙමින් අත ගාන්න පටන් ගත්තා.කවමදාක වත් ගැහැණු කෙනෙක් මගේ සිරුර අත ගාලා නැති නිසා මගේ ලිංගය හෙමින් ප්රාණවත් වෙන්න පටන් ගත්තා.මම ඇඳගෙන හිටියේ සරමක් විතරක් නිසා ඒක අක්කට පෙනෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නැහැ. “බලන්නකෝ මල්ලී… මම දැන් බන්දලා දීලා අවුරුදු 4ක් විතර වුනා. තවම මට ළමයෙක් නැහැ. ඉතින් අයියගේ ගෙදරින් මට බනින එකමයි වැඩේ. මගේ නෙවෙයි වරද. එත් කවුරුවත් ඒක පිළිගන්නේ නැහැනේ…” “අක්කටත් ඉක්මනටම ළමයෙක් ලැබේවි….” ” නැහැ මල්ලි…. මම කොයි තරම් උත්සාහ කලාද? තවම නැහැ…” “ඉතින් අක්කා මොකක්ද කරන්න යන්නේ?” “මට කාගේ හරි උදවුවක් ඕන මල්ලි…. ඔයාට බැරිද මට උදවුවක් කරන්න?” “මම?” “ඔවු පැටියෝ….” අක්කා එහෙම කියන ගමන් මගේ ප්රාණවත් වුන ලිංගය සරමට පිටින් පිරිමදින්න ගත්තා. ඒ වැඩෙන් වුනේ ලිංගය තව තවත් ප්රාණවත් වෙන්න පටන් ගත්ත එකයි. අනේ අක්කේ… මොකක්ද මේ කරන්නේ? මම එහෙම ඇහුවේ කරගන්න දෙයක් නැතිකමටමයි. ඒත් එයා මොකුත් නොකියා මගේ සරමේ ගැටය බුරුල් කරලා මගේ සරම කළේ මම තව තවත් අසරණ කරමින්. ඊට පස්සේ එයාගේ අතින් මගේ ලිඟුව හොඳට පිරිමදින්න ගත්තා. ඒත් එක්කම මගේ ලිංගය ප්රාණවත් වෙලා එන්න පටන් ගත්තා. මට බයටම මුළු ඇඟම වෙව්ලන්න වගේ ගත්තා. මොකද කවුරු හරි ආවොත් එහෙම ඉඳලා ඉවරයිනේ. “අනේ අක්කේ… කවුරුහරි එයි….” “බය වෙන්න එපා… කවුරුවත් එන්නේ නැහැ. මම දොරත් වහල ආවේ….” අක්කා එහෙම කියන ගමන් මගේ ශිෂ්ණය තවතවත් පිරිමදින ගමන් එයාගේ රහස් පැත්තට තියා ගත්තා. ‘මල්ලී…. මගේ ඇඳුම් ගලවන්නකෝ….” අක්කා එහෙම කියනකොට මට ඒකට බහ කියන්න හිතුනේ නැහැ. මොකද මම පොඩි කාලේ ඉඳලා අහලා තිබුන දෙයක් කරලා බලන්නම අවස්තාවක් මට තේරුනා. ඉතින් මම මගේ අත්වලින් එයාගේ ඇඳුම් එකින් එක ගලවලා දැම්මා. ඒත් එක්කම මගේ ඇස ඉස්සරහ හිටියී මම කවදාවත් දැකලා නොතිබුණු, ඒත් හැම වෙලේම දැකගන්න සිහින මැවුව ගැහැණියකගේ නිරුවතයි. ඊට පස්සේ අක්කා මගේ ලඟට ඇවිත් මගේ ලඟින් දිගා වුණා ඊ ලඟට එයා මගේ අත මගේ ශිෂ්නයෙන් ඉවත් කරලා එයාගේ අතින් ඒක මිරිකන්න පටන් ගත්තා. මගේ ශිෂ්ණය හොඳටම ප්රාණවත් වෙලා තද බවට පත් වෙලා තිබුනේ. අක්කා එයාගේ අතින් මගේ ලිංගය පිරිමදින ගමන් එයාගේ රහස් පැත්තට මගේ එක තියාගන්න පටන් ගත්තා. මට ඒ වෙනකොට ඉන්න හිටින්න වත් බැරි තරමට මගේ ආසාව වැඩි වෙලා තිබුනේ. ඊට පස්සේ අක්කා මගෙන් ඉල්ලුවේ එයත් එක්ක එකතු වෙන්න කියලා. මම මීට කලින් කිසිම අත්දැකීමක් ලබලා නොතිබුනත් මම අහලා තිබුණු විදියට කරන්න හිතා ගත්තා. මම මීට කලින් කිසිම අත්දැකීමක් ලබලා නොතිබුනත් මම අහලා තිබුණු විදියට කරන්න හිතා ගත්තා. මම මතට බර වෙන ගමන් මගේ අවයවය අක්කගේ යෝනියට ඇතුළු කරන්න හැදුවා. අක්කා එකපාරටම මගේ එක අතින් අල්ලාගෙන හෙමින් ඇතුලට දාගත්තා. මම ඉතින් දන්නා විදියට අක්කට කරන්න පටන් ගත්තා. ටික වෙලාවක් යනකොට මගේ මුළු ඇඟම කුල්මත් කරවමින් මඟේ ලිඟුවෙන් ධාතු දියරය පහ වුනේ අක්කගේ යෝනි පතුලටයි. අක්කා එහෙමම මාව බදාගෙන මගේ කම්මුලක් සිප ගත්තා. “දැන් නම් උන තිබුනා කියලා ගානක්වත් නැහැ නේද?” අක්කා එහෙම ඇහුවේ මගේ කනට කොඳුරමින්. ඒත් එයා මගේ මුළු බදාගෙන හිටිය නිසා මට එයාගේ ඇඟ මතින් ඉවත් වෙන්න පුළුවන් වුනේ නැහැ. ටිකක් වෙලා යනකොට අක්කගේ ග්රහණය බුරුල් වුනා. මම අක්කගේ ඇඟ උඩින් අයින් වෙලා ඇඳුමක් ඇඳගෙන කාමරයෙන් එලියට ආවේ අක්කගේ මුණ බලන්නත් ලැජ්ජාවක් වගේ දැනුනු නිසා. එත් අක්කා නම් එහෙමම ටික වෙලාවක් නිරුවතින්ම මගේ ඇඳ උඩ දිගා වෙලා හිටියා. එදා දවසේ මම පුළුවන් තරම් අක්කව මගහැරලා ඉන්න උත්සාහ කලේ ලැජ්ජාව නිසා. ඒත් අක්කා නම් මම දිහා හොරෙන් වගේ බලන්න ගත්තා මුළු දවසෙම. එදා දවල් වෙනකොට නැන්දයි, සමාධි නංගියි දෙන්නම හිටියත් අක්කා මගේ දිහා හොරෙන් බලන එක නතර කලේ නැහැ. ඉතින් මම හිටියේ ඇත්තටම ටිකක් අප්සට් එකෙන් තමයි. ජීවිතේ බලාපොරොත්තු නැති විදියට මෙහෙම සිද්ධියකට මුහුණ දෙන්න වුනාම කාටද එහෙම නොවෙන්නේ? එදා රෑ අක්කා මගෙන් ඇහුවා මගේ කාමරයට එන්න. මම මුලින්ම බය වුනා. මොකද ගෙදර ඉන්න අනිත් අයට අහු වුනොත් විනාසයිනේ. අක්කගේ ඉල්ලීමත් මගේ ආසාවත් නිසා මම කිවා අනිත් අය නිදාගෙන පැයක් විතර ගියාම එන්න කියලා. ඔන්න ඉතින් රෑ වුනා. හැමෝම ටීවී බලනවා. කන්නත් කතා කළා. එත් මම හිටියේ ඇත්තටම කලබලේකින්. මොකද අක්කා මගේ කාමරයට එනවනේ. කොටුවක් පනින එකත් ඉතින් ලේසි වැඩක් නෙවෙයිනේ. මොකද ගෙදර හැමෝම ඉද්දි තමයි මේ අවදානම් වැඩේ කරන්න යන්නේ. කියපු විදියටම රෑ 11 වෙනකොට වගේ ඔක්කොම නිදි. මම නම් ඉතින් නින්ද අහලක වත් නැති ව හිටියේ අක්කා කොයි වෙලාවේ එයිද කියලා. ටිකක් වෙලාව යනකොට දොර රෙද්ද එහාට වෙනවා මම දැක්කා. ඒත් එක්කම අක්කා ආවේ නයිටියක් ඇඳගෙන. මගේ ලගට ආපු ගමන් මම කලේ අක්කව බදා ගත්තු එකයි. මොකද මම හොදටම දන්නවා අක්කා ආවේ මොකටද කියන එක. අපි දෙන්නා එහෙමම කිස් කරගන්න ගමන් ඇඳේ ඇල වුනා. අක්කා මගේ සරම පහලට කරලා අයින් කළා. ඊට පස්සේ එහෙමම කටට අරන් උරන්න පටන් ගත්තා. ටිකක් වෙලා එහෙම කරනකල් මම හිටියේ පුදුම අමාරුවකින්. මොකද එයාගේ ඉරිල්ලට ඇත්තටම කෙඳිරියක් වත් නැතිව ඉන්න එක ලේසි වැඩක් නෙවි. මට තවත් ඉවසගෙන ඉන්න පුළුවන් කමක් තිබුනේ නැහැ. මම අක්කගේ නයිටි එක උස්සන ගමන් එයාව යට කරගත්තා. ඊට පස්සේ මගේ එක එයාට ඇතුළු කලේ පුරුදු කාරයෙක් වගේ. මොකද දවල් මම එයාට කලානේපැය 12ක වතාවටත් මගේ ලිඟුව අක්කගේ යෝනි විවරය ඇතුලේ කිමිදෙන්න වාසනාවන්ත වෙද්දී අක්කා කෙනිද්රියක්වත් නැතිව මතේ කැමැත්තක් කරගන්න දීලා බලාගෙන හිටියා. ටික වෙලාවකින් මගේ ආසාවන් අක්කගේ සිරුර තුලම පහවුනේ මගේ සිරුරම දහදියෙන් තෙත් කරමින්. එහෙමම අපි ටික වෙලාවක් හිටියා. ඊට පස්සේ අක්කා මගේ මුහුණ කිස් කරලා හෙමින් එයාගේ කාමරයට ගියා. මට නම් රෑ එක පහු වෙනකල් වත් නින්ද ගියේ නැහැ. අක්කා හිටිය දවස් කීපයේම රැට හොරෙන්ම මගේ ලගට ආවා. ඒ දවස් ටිකේම මම ඇති වෙනකල් අක්කාගෙන් සතුටු වුනා. දවල්ටත් අක්කා හොරෙන් වගේ මගේ බලාගෙන හිටියත් මම එයාගේ බැල්ම මගහැරලා ඉන්න උත්සාහ කලේ අනිත් යට මගේ වෙනසක් පෙනේවි කියන බයටයි..කොහොමහරි ටික දවසකට පස්සේ අක්කා අයෙත් ගෙදර ගියේ මම හිතුවේ වත් නැති වෙලාවකයි. අක්කා ගියාට පස්සේ මට පුදුම පාළුවක් දැනෙන්න ගත්තා. කෙල්ලෙක් ලග ඉඳලා නැති වුනාම දැනෙන පාළුව හරිම එපාවෙන දෙයක්. දවස් මට ඒක ගොඩක්ම දෙනෙන්න ගත්තා. මට දැනෙන්න ගත්තා කාට හරි ආදරය කරන්න ඕන කියලා. ඒත් ඉතින් ඒ වැඩේ එක පාරටම හරි යන්නේ නැහැනේ. වැඩ කරන තැනට යන එන ගමන් වටේට ඇහැ දාල බැලුවත් හිතට වදින කෙල්ලෙක් අහු වුනේ නැහැ. ඔය අතරේ සමාධි නංගී ටිකක් මගෙත් එක්ක වැඩිපුර කතා කරන්න හදන ගතියක් මට දැනුනා. වෙනදා නන්දා මගේ තේ එක ගෙනත් දුන්නත් සමාධි නංගී තේ එක අරන් උදේට කාමරයට එන්න පටන් ගත්තා. ඒ වගේම මගේ කාමරය අස් කරන එකත් එකත් එයා තමයි කලේ. එහෙම නැතත් මොකක්හරි කතාවක් අරන් මගේ කාමරයට එන එක එයා කරන්න පටන් ගත්තා. ඉතින් ටික දවසක් යනකොට මගේ පාළුව නිකම්ම නැති වෙලා ගියා. මොකද මම ගෙදර ඉන්න සමාධි නංගී මගේ ලගට වෙලා මොනවා හරි කියවනවා. නැත්නම් මොනවා හරි අහනවා. ටික දවසක් ඔහොම ගත වුනා. දවසක් මම ගෙදර එනකොට අක්කා ආයෙත් ඇවිත්. වෙනදා වගේ නෙවි. හරි සතුටින් හිටියේ. අයියත් ඇවිත් හිටියා. එයා ඉන්න නිසා මම අක්කා එක්ක වැඩිය කතා කරන්න ගියේ නැහැ. කොහොම හරි අය්යා හවස ආපහු ගියා. වෙනදා නැති සතුටකින් හැමෝම ඉන්න බව මට තේරුනත් ඒ මොකක්ද කියලා මට තේරුනේ නැහැ. හැබැයි සමාධි නංගිගෙන් නම් එකට හේතුව අහගන්න පුළුවන් කියලා මට තේරුනා. කොහොමහරි හවස සමාධි නංගිව අක්කා ලඟින් අයින් කරගෙන කාමරයට ගෙන්නගත්තා. එයාගෙන් තමයි මම දැනගත්තේ අක්කට බබෙක් ලැබෙන්න ඉන්නවා කියලා. එක නිසා තමයි හැමෝම සතුටින් ඉන්නේ. හැබැයි ඒක අහපු වෙලාවේ මට ටිකක් බයක් දැනුනා. මොකද අක්කට කාලයක් බබෙක් නැතිව ඉඳලා එක පාරටම බබෙක් ආවේ මම නිසාද දන්නේ නැහැ කියලා.ඉතින් කොහොමහරි අක්ක එකක කතා කරන්න ඕන කියලා හිතුවා.රෑ හැමෝම සාලේ ටීවී බලන අතරේ අක්කා කුස්සිය පැත්තට ගියා. යන ගමන් මගේ දිහා හොරෙන් බලාගෙන ගියේ. මමත් ඒ වෙලාවේ ඒ පැත්තට ගියේ අක්කා එක්ක කතා කරන්න හිතාගෙනයි. මම යනකොට අක්කා මම එනකල් බලාගෙන ඉන්නවා. “මම බලාගෙන හිටියේ මල්ලිට තෑන්ක් කරන්න” “මට ? ඒ මොකටද?” “ඇයි පැටියෝ ඔයානේ මට උදව් කලේ” “මම මොකක්ද අක්කේ කල උදවුව?” “අනේ අනේ… දැන් බබා වෙන්න හදනවා… ඔයා නිසානේ පැටියෝ මම අම්මා කෙනෙක් වෙන්න යන්නේ… ඔන්න මට උප්පැන්නෙට නම ඕන හොදද?” “මොකක්? මම එක්ක හිටිය නිසාද ඔයා ට බබෙක් ලබෙන්න යන්නේ?” “ඔව් ඔව්…” ඒ පාර මට පපුව රිදෙන්න වගේ වුනා. මොකද මම නිසා අක්කා ට බබෙක් ඇවිත්. අක්කා මගේ දිහා බලාගෙන ඉඳලා හිනාවුනා. “මල්ලිට ගොඩක් ස්තුතියි… මගේ බලාපොරොත්තුව ඉටු කලාට. ඔයාට ඕනෑම වෙලාවක උදවුවක් ඕන වුනොත් මට කියන්න. මම ඔයා වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් හැමදෙයක්ම කරන්නම්.” එහෙම කියලා අක්කා එකපාරටම මගේ කම්මුලක් කිස් කරලා සාලෙට ගියා. එදා මට නිකම් හරිම අප්සට්. රෑ නින්දත් ගියේ නැහැ වගේ. මොකද මගේ බබෙක් අක්කා ලග හැදෙනවනේ.. අක්කා ගෙදරින් යනකල් මට පුදුම අමුත්තක් දැනුනේ. කොහොමහරි අක්කා ගෙදර ගියා ආපහු. ටිකදවසක් ඔහොම ය්යනකොට මට ආපහු අමුතුම පාළුවක් දැනෙන්න ගත්තා. මගේ දේවල් කියන්න,අහන්න වගේම ටිකක් ආදරය කරන්න පුළුවන් කෙල්ලක් මට නැහැනේ කියන සිතුවිල්ල මගේ හිතට වද දෙනවා දැනුනා. ඒත් ඉතින් මොනවා කරන්නද? ඔහේ පාළුව ඉවසගෙන ඉන්නවා කියලා හිතුවා. ඔය අතරේ සමාධි නංගි විභාගය ඉවර කළා. එයා පුරුදු විදියටම මට මොනවා හරි කියාගෙන කාමරයට එන එක දිගටම කළා. මට ඉතින් එයා මගේම නංගී කෙනෙක් වගේ නිසා වෙනසක් දැනුනේ නැහැ. දවසක් මම ගෙදර ඉද්දි නැන්දා මගේ කාමරයට ආවා. “පුතා… මම අපේ ගමේ සමිතියකට යනවා. එන්න ටිකක් හවස් වේවි. නංගී විතරයි ගෙදර ඉන්නේ. ඔයා කොහෙවත් යන්න එහෙම එපා මේ කෙල්ලව දාලා. මම එනකල් ගෙදරම ඉන්න ඕන” “නෑ මම අද කොහෙවත් නැන්දේ… නන්දා ගිහින් එන්න.” නැන්දා ගියාට පස්සේ මමත් කාමරයෙන් එලියට ඇවිත් සාලයට වෙලා හිටියා. මොකද නංගී විතරක් ඉන්න එකේ කෙල්ලව බලාගෙන ඉන්නත් ඕනනේ. ටිකක් වෙලා යනකොට ටිකක් අහස කළු කරන්න ගත්තා. ඒත් එක්කම පොඩියට පින්න වැටෙන්න ගත්තා. ටිකක් වෙලා යනකොට මහා වැස්සක් වහින්න ගත්තේ හතර වටේම තද අඳුරක් ඇති කරමිනුයි. ඒත් එක්කම ටිකෙන් ටික අකුණු ගහන්නත් පටන් ගත්තා.සමාධි නංගිත් සාලයට ආවා. වහින නිසා බයටද දන්නේ නැහැ කියල මට හිතුනා. නංගී මගේ ලගටම එනකොට මම හිටියේ දොර ලගට වෙලා වහින හැටි බලන ගමන්. “අයියේ… වැස්ස සැරයි නේද?” “ඒක තමයි නංගී… පුදුම වැස්සක්නේ.. එකපාරටමයි පටන් ගත්තේ…” “ගොඩක් අඳුරුයි නේද?” “ඔව්.. ටිකක් වෙලා යනකල් පායන එකක් නැහැ. නැන්දා කුඩයක් ගෙනිච්චේ නෑ නේද?” “නැහැ අය්යේ… අම්මට වැස්ස අඩු වෙනකල් එන්න වෙන එකක් නැහැ.” “ගිය නැහැනේ. බැලුවේ කුඩයක් වත් අරන් යන්න. නැන්දව එක්ක එන්න?” “අනේ ඔයා යන්න එපා… මේ වැස්සේ කොහේ යන්නද? අනික ඔයත් තෙමෙනවා. අම්මා කොහොමත් වැස්සේ තෙමි තෙමි එන්නේ නැහැනේ. ඉන්න තැනකින් කුඩයක් අරන් එයි.” නැහැනේ…” “වැස්ස අඩු නැහැ කියලා ඔයා ගියාම හරි යන්නේ නැහැනේ… අනික මේ වැස්සේ මම කොහොමද තනියම ඉන්නේ.. මට නම් බයයි…” ඒ කතාවත් ඇත්ත කියලා මට හිතුනේ නංගී එහෙම කියනකොටයි. නැන්දත් කිව්වේ නංගිව දාලා කොහෙවත් යන්න එපා කියලනේ. ඉතින් මම නැ නැන්දා එනකල් ඉන්නවා කියලා වැස්ස දිහා බලාගෙන හිටියා. නංගිත් මගේ ලගටම වෙලා වෙනදා වගේම මොනවා හරි කියවන ගමන් හිටිය. එක පාරටම මගේ කන ලගටම වැදුනා වගේ තද අකුණක් ගැහුවේ අපි දෙන්නම ගැස්සිලා යද්දී. සමාධි නංගී එක පාරටම මගේ කරේ එල්ලුනේ මහා හයියෙන් කෑ ගහන ගමන්. මමත් නංගිව අත දෙකින්ම අල්ලගත්තේ කෙල්ල මගේ ඇඟේ එල්ලුණු වේගයටයි. අකුණ ගහල ආපහු තත්පර කීපයක් ගියා. මම සමාධි නංගී මගේ ලඟින් අයින් වෙනකල් බලාගෙන හිටියත් එයා දිගටම මට තුරුළු වෙලා හිටියේ බයටද නැත්නම් සීතලටද නැත්නම් වෙන හේතුවකටද කියලා මට හිතා ගන්න බැරි වුනා. නංගී මට තුරුළු වුන ගමන් එහෙමම හිටියා. කෙල්ල ඉන්නේ ඕනෑකමින්ම බව මට තේරුනේ එතකොටයි. වැහි අඳුරත් එක්කම සමාධි නංගිගේ මුහුණ අමුතු ලස්සනකින් මට පෙනුනේ. මට හිතුනා නංගිගේ මුහුණ ඉඹගෙන යන්න. එයත් මට ඉඩ දීලා වගේ බලාගෙන හිටිය නිසා මම සමාධි නංගිගේ මලක් වගේ ලස්සන මුහුණ සිපගත්තේ පුදුම තරමේ ආදරය පිරුන ආසාවකින්. වැස්සත්එක්ක එන සීතල නිසා මට කෙල්ලව තවත් තුරුළු කරගන්න පුළුවන් වුනා. එහෙමම මම සමාධි නංගිගේ මුහුණ තොල් සිපගත්තී එය මාව තදින් බදාගෙන ඉද්දීමයි. “අයියේ…..” සමාධි නංගී එහෙම කොඳුරන්න ගත්තේ මගේ කනට ලං වෙනගමන්. “මම ඔයාට ආදරෙයි අයියේ….” එයා එහෙම කියනකොට මට නිකම් අමුතුම සිතුවිල්ලක් ආවේ. “මමත් මගේ චූටි නංගියාට ගොඩක් ආදරෙයි…” සමාධි නංගී මගේ මුහුණ සිපගන්න ගමන් මගේ පපුව අත ගාන්න පටන් ගත්තා. එයා මගෙන් තවත් දෙයක් ඉල්ලන බව මට තේරුනේ එයාගේ හැසිරීමෙන්මයි. ඒත් අක්කා එක්ක පවත්වපු සම්බන්ධයෙන් එයා ගැබිනියක් වුන හැටි මතක් වෙනකොට මට දැනුනේ බයක්. සමාධි නංගිටත් එහෙම වෙන්න දෙන්න බෑ කියල මගේ හිත මට කිවා. නමුත් නන්ගිගෙන් මට ලැබුණු පෙළඹීම එක්ක මට කිසිම දෙයක් පාලනය කරගන්න බැරි මට්ටමට එන බව මට දැනුනා. මම එහෙමම සමාදී නංගිව වඩාගෙන එයාගේ කාමරයට ගියේ එයාගේ කැමැත්තෙන්මයි.එයාගෙම ඇඳ මතදී මගේ අතින් එයාගේ ගවුම ගැලවුනේ නංගිගේ යට ඇඳුම් ඉතිරි කරමින්. සමාධි නංගී එයාගේ තනපට ගලවලා මට එයාගේ පියොවුරු නිරාවරණය කළා. මම ඒ තනපුඩු උරා බීවේ ගොඩක් ආසාවෙන්. එහෙමම සමාධි නංගී එයාගේ යට ඇඳුමත් පහලට කරලා ගලවල දැම්මා. ඒත් එක්කම මගේ ආසාවනුත් බැරි තරම් වුනා. මම මගේ ඇඳුම් ගලවලා දැම්මේ එක වතාවක්වත් නොසිතාමයි. එයා මගෙම් පුර්ණ ලිංගික සතුටක් අපේක්ෂා කරන බව පෙනුනා. අවයවය එයාගේ යෝනි තොල් මත ස්පර්ශ වෙනකොටම මට අක්කගේ ඇසුරින් එයා ගැබ් ගත්ත බව මතක් වුනා. ඒ නිසා බොහොම අමාරුවෙන් වුනත් සමාධි නංගිගේ යෝනි විවරයෙන් ලිංගය ඇතුළු කරන්න කියලා නංගී තදින් ඉල්ලද්දීම මම කොහොම හරි මගේ හිත පාලනය නංගිගේ කලවා ලන්කරන ගමන් එයාගේ කලවා අතරේ සතුටු වෙන්න පටන් ගත්තා. විනාඩි ගණනකින් මගේ ආසාවන් සමාධි නංගිගේ කලවා තෙත් කරමින් පහවුනා. ඒත් එක්කමයි මට මතක් වුනේ මේ තරම් දෙයක් වුනේ ගෙදර ඉස්සරහ දොර ඇරලා දාලා තියෙද්දී කියලා. ඉතින් මම එතෙක් වෙලා මගේ උණුසුමට තුරුළු වෙලා හිටිය සමාධි නංගිගේ තොල් සිපගන්න ගමන් එයාට ඇඳුම් අන්ද ගන්න කියලා මම ඉක්මනටම සාලයට ආවා. මොකද කවුරු හරි ආවොත් එහෙම. නංගිත් ඇඳුම් ඇඳගෙන එලියට එනකොටම නැන්දා වැස්සේම කුඩයක් අරන් ගෙට ගොඩ වුනා. “බලන්නකෝ පුතේ… පුදුම වැස්සක්නේ ආවේ. මම ඉඳලා ඉඳලා බැරිම තැන කුඩයක් ඉල්ලගෙන ආවේ…” එහෙම කියන ගමන් නැන්දා ගේ ඇතුලට යද්දී සමාධි නංගිත් නැන්දගේ අතේ එල්ලීගෙන පොඩි ළමයෙක් වගේ ගේ ඇතුලට ගියේ මගේ දිහා බලාගෙන පුංචි හිනාවක් දාන ගමන්. සමාධි නංගී ගොඩක් මට ලං වුනා. හැබැයි නැන්දා ගෙදර ඉන්න නිසා අපිට එකතු වෙන්න විදියක් තිබුනේ නැහැ. ඊටත් වඩා මට සමාධි නංගිව මගේ කරගන්න නැන්දගේ අවසරය ගන්න ඕන කම තිබුනා. මොකද මට සමාධි නංගිව මගේ පනටත් වඩා ආදරය කරන වස්තුවක් වෙලා තිබුනේ. ඉතින් මම දවසක් සමාධි නංගී එක්කත් කතා කරලා මේ ගැන කුමාරි අක්කට කිවා. ඊට පස්සේ එයාට කිවා නැන්දගේ අවසරය කොහොම හරි අරන් දෙන්න කියල. මොකද එයාට මම ලොකු උදව්වක් කලානේ. කිවා වගේම නන්දගෙන් එයා අපි ගැන අහලා නැන්දගේ කැමැත්ත අරන් තිබුනා. එයා ඒක මට කියනකොට මට පුදුම සතුටක් දැනුනේ. හරියට මුළු ලෝකෙම ලැබුනා වගේ.ඉතින් මාස කීපයක් ඇතුලත අපි දෙන්න එකතු වුනේ සියලු දෙනාගේ ආශිර්වාදය මැදයි. දෛවයේ පුදුම සිද්දියක් විදියට ඒ මාසෙම කුමාරි අක්කට පුංචි දුවෙක් ලැබුන..💡 විශේෂ සටහන: මෙම නිර්මාණයේ සම්පූර්ණ අයිතිය සහ කතෘභාගය එහි මුල් රචකයාට හිමිවේ.
01 Min read
ප්රථම පාසල් ප්ර්මය - School Wal Katha
මේක වෙන්නෙ මගේ සුන්දරතම පාසල් සමයේ.. මම කොහොමත් යන්නෙ ඉතිම් 8 පහුවෙලා තමයි ඉස්කෝලෙට යන්නෙ .. ඉස්කෝලෙ සර්ලා මාව මරාගෙන කන්නෙ නැතිටික විතරයි. දොලහවසරෙ නිසා සිස්සනායකයෝ ඒම වැඩිය සද්ද දාන්න එන්නෙ නෑ.. ඉතිම් මම ඔහොම කාලෙ ගෙවිලා ගියා.. දවසක් මම ඕකුන්ට පේන්නත් එක්ක් උදෙන්ම යනවා කියලා පාන්දර 5 ට ගෙදරින් පිටත් වුනා.. කොහොමහරි 5.25 විතර වෙනකොට මම ඉස්කෝලෙට ගියා.. යනකොට මුරයත් අම්මෝ අද වහියි.. කියලා නෝන්ඩියට වගේ කියනකොටම… පන්තියෙ යතුර දෙන්න කියලා මම කිව්වා.. පන්තිය ඇරලා තියෙන්නේ…. කියලා නිදිමරගාතෙම මට කිව්වා.. හා හිටපන්කෝ අද මොකාද මට මුකුත් කියන්නෙ කියලා ක්ලාස් එක පැත්තට ගියා… යනකොට ක්ලාස් එකේ රශ්මි ඉන්නවා දැක්කා… රශ්මි ගැන කිව්වොත් නෝර්මල් කෙල්ලෙක්… සුදු.. අමුතු ලස්සනකුත් තිබ්බ. කෙල්ල අලුතින් ආපු නිසා ලස්සන වැඩියි.. මොකද දැක්කෙ ලගදිනේ.. ඔය කෙල්ලට මට දවස්ගානක ඉදලා හිතේ වල් හැගීම් ඇතිවෙලා තිබ්බත් පාඩුවේ හිටියා.. අද කෙල්ල සපත්තු දෙක ගලවලා පැත්තකින් තියලා ඉස්සරහ පුටුවෙන් කකුල තියාගෙන හිටියේ.. මම එහුවා මොකද රශ්මි උදේ පාන්දරම සපත්තු ගලවගෙන කියලා.. කෙල්ල ටිකක් සැපට හැදිච්ච කෙල්ලෙක්.. තාත්තා වැඩට යනගම්න්ලු ඉස්කොලෙන් ඇරලගෙන යන්නේ.. කෙල්ල තමයි ඉස්කෝලෙට ඉස්සෙල්ලම එන්නේ… හා අපි කතාවට එමුකෝ… ඉතින් මම ඇහුවා ඇයි රශ්මි සපත්තු ගලවගෙන කියලා . බලන්නකෝ මේ මාව ක්ලාස් එක ගාව කානුවට කකුල ගියානේ… අපේ කිලාස් එක ගාව තියන කානුව ටිකක් පලල අඩුයි.. සාමන්යෙන් ගඩොලක්වත් දැම්මොත් ගන්නවා බොරු.. වේලුම් කාලා ගියපු කානුවෙ තියෙන්නෙ පැන්සල් පොතු, පෑන් ක්ලිප් වගේ ඒවා තමයි… උදේ පාන්දරම කෙල්ලෙක් දැක්කාම ටිකක් මගෙ මල්ලියා නැගිටිනවම තමයි.. කරුමෙක මහත කියන්නේ දැනුත් ඒකම වුනානෙ.. මමත් ටිකක් හරි කෙල්ලගෙන් ආතල් එකක් ගන්න ඕනෙ කියලා ටිකක් ලන් වුනා.. අයියෝ ගොඩක් රිදෙනවද රශ්මි? ඔව් අනේ… හ්ම්ම්ම් ඉන්න බලන්න බාම් එකක් තිබ්බා ගාගන්න…මම පන්තියේ තියන ප්රතමාධාර පෙට්ටිය ගාවට ගියා.. ජෙල් එක අරගෙන ඇවිත් අතට දුන්නම.. අනේ මට බෑ අනේ අතවත් තියන්න බෑ රිදෙනවා .. කෝ ඉන්න මම ගාන්න කියලා ලග තියන පුටුව ඇදලා ගත්තා.. කෙල්ලගෙ ගල හරි බලන චේතනාවෙන් ඉදගත්තු මම මාගේ ඔඩොක්කුවෙන් කකුල් දෙක තිබ්බා.. අනේ මැට්ටෝ කෙල්ලෙක්ගෙ කකුල් අල්ලන්න එපා .. මට පව්සිද්ද වෙයි.. මැට්ටා කියන්නේ මට තරහට කියන නම මිසක් ආදරේකට කියන නමක් නම් නෙවෙයි… පන්ඩිත නොවී ඉන්නවකෝ, අනික කවුරුත් නෑනේ … හ්ම්ම් හාකෝ.. කෙල්ලගෙ අකමැත්තක් නැති බව ඒ වචනෙන් තේරුනා… ම්ම් ලස්සනේ බෑ කකුල්දෙක.. ටයිල් කැට වලටම තෙරපිච්ච යටිපතුල සිනිදුම සිනිදුයි… මම හිමින් අතගානකොට කෙල්ලට හොදටම කිචි.. කෙල්ල ටිකකින් කෙචි අනේ…. ම්ම්ම්… කටවගෙන ඉන්නවා.. මේව අන්තිමට වැඩිවුනාම ඔයාටම තමයි කරදරේ.. මම ආයෙත් මගේ වැඩේ.. කෙල්ලට සනීපෙටත් එක්ක ඇස් දෙක පියාගත්තා… ඔයාල හොදටම දන්නවනේ කෙල්ලෙක්ගෙ වැඩියෙන්ම ෆීල්න් තියන තැනක් තමයි යටිපතුල කියලා.. කෙල්ල ඇස් දෙක පියාගත්තු අතරේ මම හීමීට මූන ලන් කලේ ටිකක් බයෙන්.. හිමීට ලන්වුනු මම හිමින් ඒ යටිපතුලේ අග ඇගිලි මත දිවෙන් තෙරපන්න වුනා.. කෙල්ලගෙන් ලාවට සද්දයක් ආවේ කරන්ටෙක වදිනව වගේ පොඩි හෙල්ලීමකුත් එක්ක.. කෙල්ල ඇස් දෙක ඇරලා.. මැට්ටෝ කවුරුත් ආවොත් ඒම.. හ්ම්ම්ම් මම හිමින් දොර අඩවල් කරල වෙලාව බැලුවා.. තවම 5.45. මම ආයෙත් මගෙ වැඩේ පටන් ගත්තා.. මම හොදටම දන්නව මුරය කොහොමත් දැන් නිදාගන්නව කියලා.. මොකද ගොෆක් දවස් වලට ඌ නැගිට්ටවන්නෙත් සර් කෙනෙක් හරි මිස් කෙනෙක් හරි.. හරී මම ආයෙත් දිවෙන් හිමීන් ඒ චූටි ඇගිලි උරන්න ගත්තා .. කෙල්ලගෙනුත් පොඩී සහයෝගයක් තිබ්බ ගොඩක් ලොකු හැගීම් ගොඩක් මැද.. මම තවත් ඉස්සරහර කලවා අත ගෑවේ කෙල්ලව තවත් මෝල් කරන අරමුනින්.. මම හිමීට අත යවන ගම්න් සුපුරුදු විදිහට ඇගිලි ඉරුවා.. අපේ ක්ලාස් එකේ ලයිට් එකක් නැති වුනත් අඩ අදුරත් එක්ක එහා පැත්තෙ ලයිට් කනුවෙන් තිබුන එලිය හොදටම ඇති.. මම ආයෙත් හිම්මිට කලවා අත ගාන ගම්න් ඒවා හොදට පිරිමැද්දා…. හැගීම් ගොඩකට පස්සේ.. දැන් රිදෙන්නෙ නෑනේ රශ්මියෝ…. නෑ මැට්ටෝ… හා කෝ ඉන්න මම සපත්තු දෙක දාන්න.. වින්දනයත් එක්කම රශ්මිගෙ කකුලෙ තිබුනු උලුක්කුව නැතිවුනා… මම. හිමීට ඒ චූටි කකකුල්වලට සපත්තු දෙක දාලානැගිට්ටා.. හ්ම්ම් දැන් හරි.. තාම හරි නෑ මැට්ටෝ….කෙල්ල කිව්වේ රාගික බැල්මක් හෙලන ගමන්… හිමීට නැගිට්ටුව මම දැනගත්තා කෙල්ලට ඕනේ කරල තියෙන්නෙ මොකක්ද කියලා. මම ලන්වෙලා රශ්මිව හිමීන් නැගිට්ටෙව්වා. හ්ම් දැන් රිදෙන්නෙ නෑ…. කියන ගම්න්ම මාව තුරුල් කරගත්තේ අවුරුදු ගානක් ආදරය කරන ජෝඩුවක් වගේ… මගෙ ඉන වටේට අත දාලා මගෙ ඇස් දිහා බැලුවෙ ගොඩාක් අසහනෙන් කියලා මම දැනගත්තා.. ඒත් එක්කම මම කෙල්ල මම ගැන ආදරයක් ඇතිවෙලා කියලා හිතුනෙ ඇස්වල තිබ්බ සතුටු කදුලුත් එක්කමයි… හ්ම්ම්ම් දැන්න් මොකද කර්න්නේ කිව්වාම තවත් තුරුලුවෙච්චි ඇය මගේ පපුවට ඔලුව තද කරගත්තා… හ්ම්ම්ම් … මමත් කෙල්ලගෙ ඉන පිටිපස්සෙන් අත යවලා ඉන ව්ටේට බැද ගත්තා… වෙලාව බැලුවේ මම දැන් වෙලාව කීයද කියලා බලන්න … ඒත් එක්කම කෙල්ල මගේ අත ඉනෙන්න් අයින් කරලා එයාගෙ පස්ස පැත්තෙන් තිබ්බා.. මට ඒ නුහුරු අත්දැකීම ආදරයත් සමගම අමුතු මිහිරක් ගෙනාවා..මම හිමින් මිරිකනකොට කෙල්ල මගෙ පපුවට ඇයගේ පියයුරු තද කලා.. මම තව තවත් මිරිකමින් ඒ තොල්පෙති උරන්න ලන් වුන.. ඒ සීතල තොල්පෙති උරනකොට මට අමුතුමුම අත්දැකීමක් වුනා.. රශ්මි ගැන ආදරයක් ඇතිවෙලා කියලා මම කොහොමත් දැන් දන්නවා.. කෙල්ල තව්ත් මොනවහරි බලාපොරොත්තු වෙනවා කියලා මටතේරුනා.. මමත් මගේ ප්රතම ප්රේමවන්තියට මගේ ආදරය උපරිමයෙන් දෙන්න ඕනේ කියල හිතාගත්තා… මම ටිකක් වේගෙන් රශ්මිගෙ තට්ටමට ගැහුවේ විහිලුවටත් එක්කා.. කෙල්ලගෙ කෙදිරියත් එක්ක ඒකේ ප්රතිපලය වුනේ මගේ ලිගුව අතගාන එකෙ… මම කෙල්ලව උස්ස්ගෙන ගිහින් ගුරුමේසෙ උඩින් තිබ්බේ යෝනිය උරන චේතනාවෙන්.. රශ්මි හිමිහිට ඇගේ යට සාය ගැලවූ අතරේ මම එය ඇගේ බෑගයට දැමුවේ ගොඩක් කුතුහලයකින්.. ආයෙත් රශ්මි ලගට ආව මම ආයෙත් ලන් වෙලා තොලොපෙති උරන ගමන් එයාගෙ නාබර පියුරු දෙක හිමීට පොඩිකලා.. රශ්මි ඇස් දෙක පියාගෙන කෙදිරුවේ මට කරන්න කියනවා වගේ .. මම ආයෙත් නැමෙමින් පෑන්ටිය ගලවන ගමන් ඒක කෙල්ලගෙ අතේ ගුලිකරේ එයාට හන්ගගන්නයි. රශ්මි ඒක එයාගෙ සුදුගව්මෙ සාක්කුවට දැම්මේ හිමීට මිරිකනගම්න්.. මම යෝනිය උරන්න ගත්තේ පිස්සුවෙන් වගේ .. ඒ මගෙ පලවෙනි අත්දැකීම නිසා.. හ්ම්ම් ඇත්තටම ලුනු රසයත් එක්ක එන ඒ අමුතුම රසයඅදරයත් එක්ක අමුතු මිහිරක් ගෙනාවා.. ඇය ඔලුව තද කලේ ඒක එයාගෙ පලවෙනි අත්දැකීම හින්දා වෙන්න ඇති. කෙල්ලගෙ කෙදිරිය දිගින් දිගටම තිබ්බා.. මමතොල්පෙති මාරු කරනගම්න් උරනකොට කෙල්ලට සතුට වැඩියි… මම හොදට උරලා ඉවරවුනාම ඇහුවේ පැටියෝ දැන් කරනවද කියලා.. අනේ රත්තරන් මට ඔයාගෙ වෙන්න ඕනේ ප්ලීස් දැන් ඉතුරුටිකත් කරලා මාව සනසවන්න.. මම හිමීට ශිප් එක ඇරලා මගෙ යගදාව එලියට ගත්තා… කෙල්ල කට ඇරගෙන රාගික බැල්මක් දාලා හිනාවුනේ මගෙ යගදාව ටිකක් ලොකු නිසා.. අගල් 8 1/2ක් විතර වුන ඒක ටිකක් මහතට තිබ්බා.. මම හිමීට ලන් වෙලා ඇතුලට දැම්මා.. කෙල්ලගෙ ෆර්ස්ට් ටයිම්.. ඇතුලට යනකොට කෙල්ලට ඇඩෙන්න වගේ … රිදෙනවද රශ්මියෝ..? හ්ම්ම් ටිකක්.. අනේ ඒත් නවත්තන්න එපා.. මම මගෙ ෆර්ස්ට් ටයිම් එක හින්දා පිස්සුවෙන් වගේ කරගෙන කරගෙන ගියා… ස්වයංවින්දනය මට හුරුවුනාට මේක අලුත් අත්දැකීමක්… මම වේගෙන් කලත් ඒ වෙනකොටට්ත් කෙල්ලට දෙපාරකට වැඩිය ගිහිල්ලා.. රශිමියෝ දැන් ඇතිද කියනකොට හිස වනමින් හා කිව්ව එයා මගෙ යගදාව පිහ දැම්මේ එයාගෙ යටසායෙන් .. එයාගෙ යෝනියෙත් තැන තැන තිබුනු ලේ බින්දු පිහදාන ගම්න් පෑන්ටිය ඇදගත්තා.. කෙල්ල හිනාවක් දාන ගම්න් ලග තිබුන පුටුවෙන් වාඩිවුනා.. දැන් රශ්මි සාමන්යපෙනුමෙන්ම ඉන්නවා.. කෙල්ලඑක පාරටම මාව ඇදලා ගත්තේ මගෙ යගදාව දිහා පෙරේත බැල්මක් හෙලන ගමන්.. තාම මගෙ මහත්තයට ඉවර නෑනේ.. එහෙම්..කියමින් මගෙ යගදාව ඒ සිනිදු අත්වලින් පිරිමදින ගමන් ආදරයෙන් මගෙ දිහා බැලුවා.. ටිකඉන් වේගෙ වැඩිකරන ගමන් ඇයෙ කට ඇතුලට ඔබාගත්තේ ගඩක් ආසාවෙන්..ඒත් ටිකක් මහත නිසා කෙල්ලගෙ කදුලුත් ආවා.. මම වේගේන් කලනකොට ඒ සිනිදු අත්වල පහසටම කට ඇතුලටම මගෙ ශක්රානු විද්දා.. කෙල්ල හිනාවෙනගම්න් ඒවා ඔක්කොම ගිල්ලේ ගොඩාක් ආශාවෙන්.. ඇදුම් ඇදගෙන අත් එහම හෝදගෙන පිරිසිදු වෙලා නැවතත් සාමන්ය විදිහට ඉන්න අපි වගබලාගත්තා.. ඒත් එක්කම එදා ඉදලා මගෙයි රශ්මිගෙයි ආදර කතාව පටන්ගත්තා.. මාත් එයාට පනටත් වඩා ආදරය කලා. හැබැයි අපි දෙන්නගෙ ආදරේ ඉස්කෝලෙන් රහසක්විදිහට තියාගන්න උවමනා වුනා..ඒ වෙන මොකක්ටව්ට්ත් නෙවෙයි.. අපිට කාටවත් සැක නොහිතන විදිහට ඉස්කෝලෙදි උදේට ඉන්න පුලුවන් නිසා…!💡 විශේෂ සටහන: මෙම නිර්මාණයේ සම්පූර්ණ අයිතිය සහ කතෘභාගය එහි මුල් රචකයාට හිමිවේ.
01 Min read
Wanamalee - වනමලී Wal Katha
හිරිගඩු පිපිලා මයිල් කෙලින් වෙන කැරිම කැරි හිතලක්. හීතලට මල්ලිත් ඇකිලිලා ගිහිල්ලා. ඒ මදිවට හීනි වැස්සත් එක්ක හමන හුළගට තොල් වෙව්ලලා යනවා. කෝට් එක අස්සෙනුත් හීතල රිංගගෙන ඉන්නම බැරිහින්දා කවිෂ අත් බැදන් ජනේලේ ලගට ගියා. මෙලෝ හුත්තක් නොපෙනුනත් මීදුම අතරින් බොද වෙච්ච ලයිට් එළියක් එක්ක වත්ත කෙලවරේ ටකරන් සෙවිලි කරපු ගෙදර පේනවා. පැහැදිලි වැට මායිමක් නැතිවුනත් අඩි දහයෙන් දහයට වගේ හිටවපු පයිනස් ගස් පේළියෙන් පහල ටකරන් හෙවිලි කරපු ගෙදරයි කවීෂ ඉන්න හෝටලෙයි වෙන්වෙලා තිබුන. මේ පැත්තේ ගෙවල් නගරබද ගෙවල් වගේ තාප්ප වැටවල් වලින් බෙදී වෙන්වෙලා නෑ. ඔවුන්ගේ මයිම් වෙන්නේ එක්කෝ ගල් තලාවක් එහෙම නැත්නම් මේ වගේ පයිනස් ගස් පේලීයක් එහෙමත් නැත්නම් දියපාරකින්. "මට නම් මොකක්ද මොකක්ද වගේ ඕයි" මනූෂ පස්ස හැරිලා බලලා කවීෂගේ කාමරයට ආවා. "ඕයි අදවත් පිරිමියෙක් වගේ හිතනවා" "අනේ මන්දා මන් දැනුත් කියන්නේ මේ හෝටලේ කරගෙන මගේ පාඩුවේ ඉන්න දුන්න නම් ඉවරයි නෙහ්" කවීෂ දොර දිහා බලල මනූෂගේ කනට කිට්ටු වුනා. "තමුසෙට අද ඉදන් ගෑණුන්ගේ ජංගි හොරකම් කරන්න ඕනෑ නෑනෙහ්. ගෙදරට කම්ප්ලේන් එන්නෙත් නෑ තමුසෙට දවස ගානේ ජංගි හම්බවෙනවා නෙහ්" "අනේ.. පලයන් .. පකයා යන්න.. උබ වගේ වටේ යන්නේ නෑ මම ජංගි සැප උබ දන්නේ නෑ.. ගැනියෙක්ගෙන් ගැණියෙකුට ජංගි සැප වෙනස් පකෝ..." "උබ.. නම්.. ජංගි සෙවලයෙක්ම තමයි හොද වැඩේ.." "පල පකෝ.. කෙල්ල ලස්සන වුනාට වැඩක් තියේද.. ශික් මේ හුත්තෙන් ලක්ෂ දහයකට වඩා කෙලවෙනවා" "අයියෝ... තමුසේ වගේ මිනිහෙක්... ඕයි අද වගේ දවසක් ආයේ එන්නේ නෑ ජීවිතේ කියන්නේ සල්ලි විතරක් නොවේ" "අනේ... මන්ද...." මනූෂත් කවීෂ හිටපු ජනේලේ ලගට ආවා. වෙන පිරිමි නම් තමන්ගේ කසාදේ දවසේ හිත යටින් ලබන සතුට සැනසීම මනූෂගේ හිත තුල රැදිලා තිබුනේ නෑ. "මේවා කටවත් තේරෙන්නේ නෑ නෙහ්.. අඩුම ගානේ තමුසෙටවත් තේරෙන්නේ නැද්ද" "අනේ.. මේ ඕයි.. මෙවා කාටවත් ඇහෙන්න කියන්න එපා තමුසේ පොන්නයෙක් කියලා හිතයි පිරිමියෙක් වගේ හිතනවා. කෙල්ල ලස්සනයි නම් තව මොනවද මට සෙට් වුනා නම් ඔය කෙල්ල දැන්ම උස්සන් යනවා ෂික් ඊයේ හරියට මම දැක්කේ නෑ නෙහ්" "ඉතින් උස්සන් හරි වඩාගෙන හරි යනවාකෝ එතකොට මට මේ කරදරයෙන් ගැලවෙන්න ඇහැකි කොහොමත් ඉතින් තමුසේ ගැන මම නොදන්නවයි..." ඔහු අන්තිම ටික නොකියා නතර කරත් කියන්න ගිය දේ ඔහු හිතාගත්තා. හැබැයි පොන්නයෙක් යැයි කිව්ව කතාවට මනුෂට මලපැනලා ටිකක් තදින් කිව්වා. ජනෙල් වීදුරුව අතරින් මීදුම හින්ද බොද වෙච්ච චිත්රයක් වගේ ටකරන් ගෙදර පේනවා. මනූෂත් කවීෂ වගේම මීදුම නිසා බොදවෙලා පේන ටකරන් ගේ දිහා බලාගෙන හිටියා. කලින් දවසේ රෑ බිව්ව ගද මනූෂගේ මුවින් තාමත් වහනය වෙනෝ. "තමුසේ ඊයේ එපා කියද්දිත් බිව්වා නෙහ්.. ඕයි තමුසේ ආයෙත් හොස්පිට්ල් ඇඩ්මිට් කරන්න වෙයි. තමුසෙට ඇල්කොහොල් අවොයිඩ් කරා නෙද" "තමුසෙත් බිව්වා නෙහ්... අනුන්ට උපදෙස් දෙන්න කලින් උබ හැදියන්" " ඉදලා හිටලා පොඩ්ඩක් බිව්වට මට ඩොක්ටර්ස්ලා අවොයිඩ් කරලා නෑ" "ඊයේ නොබොනවනම් කවද්ද ආයේ බොන්නේ.. බැචුලර් පාටි නෙහ් මැරුනොත් මැරෙන්නේ එකපාරයි නෙහ්" කවීෂ ඔහු සමග වාදෙට ගියේ නෑ. කන බොන එක අවුලක් නොවේ ඩොක්ටර් එපායි තුන් හතර පාරක් කියලත් බොන එකයි අවුල. මේ ඔක්කොටම මුල සංජීව කියන පකයා ඕකට කන පුපුරන්න දෙකක් දුන්න නම් ඔක්කොම හරි. කවීෂයි මනූෂයි ජනෙල් විදුරුවෙන් මීදුමෙන් බොදවෙලා ගිය ටකරන් ගෙයි දිහා බලාගෙන හිටියා. පයිනස් ගස් පේලිය පැත්තෙන් චූටියා මතුවුනා. අනිවාර්යයෙන්ම දුමක් දාන්න යන්න ඇති. ඒකා තාම සිගරැට් බොන්නේ කාටවත් නොපෙනෙන්න. හැබැයි හැම තිස්සෙම නෑ. හීතලට වෙන්න ඇති. සේපාල අමරසිංහ ගේත් සුවිනීතා අමරසිංහ ගේත් වැඩිමහල් පුතා මනුෂ සචින්ත අමරසිංහ දෙවැනියා කවීෂ ගිම්හාන. බාලයා දිනූෂ රුක්ෂාන් ඔහු සුවිනීතාගේ කුසේ නොයිපදුනත් ඔහුට කිසිම වෙනසක් කරේ නැතුව හදාගත්තා. ඔහු සුවිනීතගේ නැගෙනිය මන්දිරාගේ දරුවෙක්. සේපාලයි සුවිනීතයි වැඩකරේ අම්බලන්ගොඩ ප්රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ. එයාලට අම්බලන්ගොඩ ටවුමේ ගෙදරත් තිබුනත් පාරම්පරික ගෙවල් දොරවල් තිබුනේ බද්දෙගමට නුදුරින් පිහිටි අම්පෙගම. එයාලා හැම සිකුරාදාවකම හවස ඇවිල්ලා සදුදා උදේන්ම අම්පෙගම ඉදන්ම කෙලින්ම වැඩට යනවා. එදා අකුණු ගගහා වැහැපු දවසක්. ප්රදේශය පුරා පැතිරිච්ච ඝනාන්දකාරයකුත් තිබුනා එතකොට රේල් ගේට්ටුවක්වත් තිබුනේ නෑ ආපු ගැම්මටම කාර් එක දැම්මා. ගාල්ල පැත්තේ ඉදන් ආපු රුහුණු කුමාරිය පෙනුනේ නෑ. කෝච්චියට අහුවෙච්ච කාර් එක පපඩමක් වගේ චුරුවෙලා යන්න මහවෙලාවක් ගියේ නෑ. සුවිනීතයි සේපලයි ස්පිරිතාලෙට ගෙනියන්න කලින්ම අවසන් ගමන් ගිහිල්ලා තිබුනා. එදා ඉදන් මනූෂයි කවීෂයි දිනූෂයි හදාවඩා ගත්තේ මන්දිරා. සුවිනීතගේ බාල නංගි. දිනූෂ මෙලොවට ආවේ මන්දිරාගේ කුසෙන් වුනත් එතකොට ඈ කසාද බැදලා හිටියේ නෑ. ඇගේ පෙම්වතා නිමේෂ් යුද්දෙන් මිය ගියත් මන්දිරාගේ කුස ඔහු පුරවලා ගිහින් තිබුනා. ඒත් ලෝකෙන් එන නින්දාව වහගන්න මන්දිරා සගවගෙන හිටිය. එතකොට ස්විනීතා වැල්ලවායේ වැඩ කරපු නිසා රහස රහසක් විදියටම රැකුනා. ස්විනීතගෙයි සේපාලගෙයි මරණයෙන් පස්සේ ඒ වෙනකොටත් මනූෂ ස්කෝල ජීවිතයට සමුදීල තිබුනත් දිනූෂයි කවීෂයි පාසැල් ගියා. ඔහුන් මුලින්ම අම්බලන්ගොඩට ගියත් අමරසිංහ ජෝඩුවගේ වියෝවෙන් පස්සේ දිනූෂගේ පෙරැත්තට ගමේ ස්කෝලෙට දැම්මා. කවීෂ නම් පාසැල් අධ්යාපනය අවසන් වෙනතුරුම අම්බලන්ගොඩ නම ගිය ප්රසිද්ධ පාසැලකටම ගියා. දිනූෂ ඔක්කොටම වඩා පැහැපත් රන්වන් පාටයි. උසයි මන්දිරා වගෙයි. කැරළි කැරැළි කොන්ඩේ හරියට විජය කුමාරතුංග වගේ. "දූව" ඇල්පිටිය පාරෙනුත් එහා පැත්තෙන් බද්දෙගම අම්පෙගම පාරෙනුත් අතර තියෙන සොදුරු බිම් කොටහක්. ගෝනාපිනූවලින් ඇල්පිටිය පැත්තට ටික දුරක් ගිහින් සෙඩ් එක පහුවෙලා චුට්ට දුරක් ඉස්සරහින් ඇති ගුරු පාරෙන් හැරෙන්න ඕන. ඒක අම්පෙගම බද්දෙගම පාරට වැටෙන සෝට් කට් එක. ගුරු පාරේ ටික දුරක් ගියාම වෙල්යාය මැදින් තියෙන පාරේ යද්දී හම්බවෙන දූපතක් වගේ දැවැන්ත ඉඩම එයාලගේ. "දූව" වටේටම තියෙන වෙල් යායත් කවීෂලගේ. ලොකු වෙල්යායකින් වටවෙච්ච හින්දා ගමේම ප්රසිද්ධ "දූව" නමින්. ගොයම් හැදෙන කාලෙට කොල පාට පිට්ටනියක් වගේ වෙල්යායකින් වටවෙච්ච කුරුන්දක්. පිටත පේන්නේ නම් මහා කැලැයක් වගේ. වටේටම කුඹුරු. කුඹුරු හැර දූව විතරක් අක්කර පහලොවකටත් වඩා වැඩියි. ඉන් හරි අඩක්ම කුරුදු වවලා. ඉතිරි කොටසේ නැති ගහක් නෑ. මහා රූස්ස ගස් තියෙන වන උයනක් වගේ. තැනින් තැන එක එක ජාතියේ පදුරුත් තියෙනවා. අඹ ගහේ ඉදන් කජු වෙරළු දොඩම් ඇතුලු පළතුරු බොහෝමයක් තිබුනා. දිනූෂගේ හොදම යාලුවා මලිත් වුනාට ගමේ උන් නම් කියන්නේ ඇටයා. පිටස්තරයෙකුට දූවේ පැලක් අටවගෙන ඉන්නේ ඇටයගේ පවුලේ අය විතරයි. මොකද ඇටයාගේ තාත්තා ජිනදාස "දූවේ" මුරකාරයා. ඌගේ අත්තත් දිනූෂලගේ අත්ත යටතෙයි තාත්තා යටතේයි එදා ඉදන් වැඩ කරා. උන්ට පැලක් අටවගන්න අවසර දීල තියෙනෙත් දිනූෂගේ අත්තා. ඇටයගේ අක්කා නාමලී අකුරැස්සට කසාද බැදලා ගියත් ඈ ගුරුවරියක්. ජිනදාස වත්තේ මුරකාරය වුනත් බොහොම රළු මිනිහෙක් විදියට පෙනුනත් ඔහුගේ බිරිද රන්මැණිකාගේ අණසකට යටත්. ඇටයාගේ නංගි නෙලුම් නම් තාම ස්කෝලේ යනවා. ඈ දිනූෂටත් වඩා අවුරුදු දෙකක් බාලයි. සාපේ පංතිවල. සුවිනීතාගේ සහ සේපාලගේ අකල් වියෝවෙන් පස්සේ අවිවාහක මන්දිරා හමුදා බුද්ධි සේවයෙන් ඉල්ලා අස්වෙලා දූවේ පදිංචියට ආවා. මේජර් මන්දිරා කිව්වාම යුද්දේ කාලේ නොදන්නා එකෙක් හිටියේ නෑ. පකිස්තානයේ රුසියාවේ ඇතුලු රටවල් කිහිපයක විශේෂ පුහුණුවීම් සහිත හමුදා බුද්ධි නිළධාරිණියක්. ඈ රැකියාවෙන් අස්වුනත් ඇගේ තිබ්බ හැකියාව නිසා වී.අයි.පී ස්කොඩ් එකේ වොලොන්ටියර් කෙනෙක් විදියට සේවය කරන්න සිදුවුනා. ඕනෑම හදීසි අවස්ථාවක බුද්ධි ප්රධානියාගේ නියෝගය මත සේවයට වර්තා කරන්න ඈට නියම වුනා. මේ නිසා ඇයට රට වටේම සම්බන්ධතා ජාලයක් තිබුනා. ඇත්තම කිව්වොත් ඈ මනූෂයි කවීෂයි දිනූෂයි වෙනුවෙන් ඇගේ පුද්ගලික ජීවිතය කැපකරා. ඈයට දීනූෂත් කවීෂත් මනූෂත් එකයි. මොකද ඇගේ දරුවා වෙනුවෙන් ඔහුන් ගොඩක් දේවල් ඉටු කරලා තිබුනා අමරසිංහ ජෝඩුව මිය යද්දී අම්බලන්ගොඩ ටවුමේ නිවස සහ ඉඩම මනූෂටත් පරම්පරික ගමේ දේපළ දිනූෂටත් ගෝනාපීනුවල පොල් වත්ත සහ නිවස කවීෂටත් ලියලා තිබුනත් එවා පාලනය කරේ තීන්දු තීරණ ගත්තේ මන්දිරා. ඈ මේ හැම දේපලකම නීතිමය කොටස්කාරියක් වුනා. ඈ යමක් කිව්වොත් කිව්වම තමයි. මනූෂවත් කවීෂවත් ඈට කවදාවත් එරෙහිව ගියේ නැ. ඒත් ඉතින් වංගු දාපුවා නම් අනන්තයි. ඇහැ පියවුනත් ඇති. දිනූෂ නම් ටිකක් දඩබ්බරයි. ඒකා පොඩිකාලේ ඉදන්ම එහෙම්මමයි. පවුලේ බාලයා නෙහ් මනූෂට වගේම කවීෂටත් පොඩි කාලේ ඉදන්ම මන්දිරා වීරවරියක්. මේ බැදීමයි තමන්ගේ බඩින් ආපු දරුව හින්දයි තමන්ගේ එකම සොහොයුරිය හින්දයි මේ පවුලේ බර කරට ගත්තා. මනූෂ වුනත් ගමේම ප්රසිද්ධ සෙවලයා නමින්. තවත් අය ජංගියා කියලත් කිව්වා. ඌගේ ගමේ නික් නේම් එකත් ජංගි සෙවලයා. මොකද ගැණු නාන තැන්වල ඇදුම් මාරු කරන තැන්වල ඉදලා මිනිස්සුන්ට මාට්ටුවෙච්ච හින්දා. වැලක ජංගියක් දාල තිබුනත් ඇති. ඔහු කිසිම දෙයක් ගනන් ගන්නේ නැති කිසි චාරයක් නැති නාහෙට අහන්නැති හිතුවක්කාරයෙක්. වගේම බයගුල්ලෙක්. උදාසීන මිනිහෙක්. අමරසිංහ ජෝඩුව ඉන්න කාලෙම ඔහු කාඩ් එක කුඩුකරගත්ත. ගමේ හැම එකා එක්කම යාළුකම් පැවැත්තුවා. තමන්ගේ තත්වෙ ආරක්ෂා කරගෙන ගමේ උන් ආශ්රය කරන්නැයි කොතෙක් ආවවාද දුන්නත් ඔහු කනකට ගත්තේ නෑ. හැම එකාම අමරසිංහ ජෝඩුව නැති වෙලාවේ ගෙට ගත්තා. යාළුවෝ එක්ක කයිය ගහද්දී නම් ගැණු දෙන්නෙකුට එකපාරට ඇදට ගන්න කතාව වුනාට රන්මැණිකේ ගේ කේස් එකෙන් පස්සේ ගමටම නෝන්ඩි වුනා. කොයි මොහොතේ යාළුවෙක් හම්බවුනත් මනුෂගේ කතාව නම් හැමතිස්සෙම බඩු ගැනම තමයි. ඇත්තම කිව්වොත් මෙතෙක් ඌගේ ඇදට ගන්න පුළුවන් වුනේ ඈ විතරයි. ඈව ඇදට ගත්ත හින්දම තමයි මනූෂ ගැන එක එක කටකතා ගමේ ප්රසිද්ධ වුනේ. රෑට රෑට නැතිවෙන ගමේ ගෑණුන්ගේ ජංගි තියෙන්නේ කොහේදැයි ගමේ උන් දැන ගත්තෙත් රන්මැණිකගෙන්. රන්මැණිකා එවා ගමේ උන්ට කිව්වේ නම් ගොළු කෙල්ල පටලවලා. ඒකෙන් මේකෙන් වුනේ මන්දිරාටත් මේක කනේ වැටිච්ච එක. මනුෂගේ කාමරේ චෙක්කරද්දී එක එක ජාතියේ ගෑණුන්ගේ ජංගි හම්බවුනා. අන්තිමේදී ඈ තීරණය කරා මනූෂව ගමෙන් පිටත් කරන්න. අමරසිංහ ජෝඩුව හැප්පිච්ච කාරෙක ඉන්ෂූරන්ස් කම්පැනියෙන් ටෝටල් ලොස් කරා. කාගෙත් එකගතාවයෙන් ඒවා මන්දිරාගේ එකවුන්ට් එකේ තැන්පත් කරලයි තිබුනේ. රන්මැණිකගේ සිද්දියෙන් පස්සේ මන්දිරා දහඅතේ කල්පනා කරා මනූෂ ගැන. ඔය කලේ තමයි පත්තරේ දැන්වීමක් තිබුනේ නුවරඑළියේ ඉඩමක් ගැන. එතකොට අමරසිංහ ජෝඩුව ගිය කාර් එකට ඉන්ෂූරන්ස් එකෙන් හම්බවෙච්ච සල්ලියි අම්බලන්ගොඩ ගෙ විකුනපු සල්ලියි තිබුනේ මන්දිරා ලග. ඈ තනියම නුවරඑළියේ ගිහිල්ලා ඉඩම බැලුවා. මොකද එතකොට මනූෂ ලෙඩවෙලා ගාල්ලේ මහ ස්පිරිතාලේ නවත්තලා තිබ්බ. ඔහු ලග කවීෂත් නවත්තලා එන්න සිදුවුනා. මන්දිරාගේ ඇහැ ගියේ ඉඩමටත් වඩා ඈට සංග්රහ කරපු කෙල්ල දිහාවට. කෙල්ල ලස්සනයි. කෙල්ලගේ අම්මත් නැතිවෙලා කෙල්ලට හිටියේ තාත්තයි අයියයි විතරයි. මහ මිනිහා ඉඩමේ ඉස්සරහ කබානා ගහපු කැල්ල දුන්නත් පිටුපස්සේ කෑල්ල දුන්නේ නෑ. කබානා තිබ්බ කෑල්ල වගේ කිහිප ගුනයක් ලොකුයි. කවදා හරි ඔහුගේ දරුවන් දෙදෙනාට ඕන වෙයි හිතලා දුන්නේ නෑ. කීර්තිරත්න එක එක බයර්ලා ගෙනාවත් ඔහුගේ ගානට නාපු නිසා ඔහු කැමති වුනේ නෑ. කීර්තිරත්ත ඔහුගේ මිය ගිය බිරිදගේ බාල සොහොයුරා. මන්දිරා පිටුපස කෑල්ල ගන්නත් නොගත් උත්සාහයක් නෑ. වෙන කරන්න දෙයක් නැති හින්දා ඇගේ නමිනුයි මනූෂගේ නමිනුයි නුවරඑළියේ ඉඩම අරන් තිබ්බ. දෙන්නගේ නමට ගන්න එක හේතුවක් තිබ්බා. ඇගේ සල්ලිත් දාල කබානා කඩලා හෝටලයක් හදන්න පටන් ගත්තත් එදා ඇයට සංග්රහ කරපු කෙල්ල නම් අමතක කරේ නෑ. හෝටලය හදලා විවෘත කරන්න කලින් ඉඩමේ කලින් අයිතිකාරය බීලම සිරෝසීස් හැදිලා අකාලයේ මිය ගියා. පිටුපස ඉඩම අයියටයි නංගිටයි සමසේ බෙදිලා ගියා. මන්දිරා කෙල්ලගේ අයියා හෝටලයේ මැනේජර් කරා විතරක් නොවේ. හෝටලයේ වැඩ බලාගන්න මනූෂව නුවරඑළියේ නතර කරා. ඔහුගේ පංතියේ යාළුවෙක් වෙච්ච සංජයලගේ ගෙදරදී ඇතිවෙච්ච ප්රශ්නයක් හින්දා මනුෂව කසාද බන්දලා දෙන්න මන්දිරා හිතාගත්තා. ගාල්ලේ ස්පිරිතාලෙන් දුන්න රිපෝට් එකත් කවීෂගේ අවුලත් විසදන්න නම් ඈට තිබුන එකම විසදුම වුනේ නුවරඑළියේ ඉඩම ගත්දී දැක්ක කෙල්ලයි. මන්දිරා මනූෂට කෙල්ලව යෝජනා කරා. කෙල්ලත් එක්ක ලොකු සම්බන්ධකමකුත් ඇති කර ගත්තා. මනුෂගේ ඇකැමැත්ත මුලින් දැක්කුවත් නතර වෙච්ච සති කිහිපය තුල කෙල්ලගේ ජංගි නැතිවෙද්දී හොරා කවුදැයි කෙල්ලම අතට අල්ල ගත්තා. ලජ්ජාවට කෙල්ලගෙ සහෝදරයාට නොකීවත් හෝටලයේ වැඩ බලන්න ආපු වෙලාවක මන්දිරාට සීන් එක කිව්වා. මනූෂ ගැන දන්න මන්දිරා ඔහුට කැමතිදැයි ඇහුවා. කෙල්ලගේ අකැමැත්තක් නොතිබිච්ච හින්දා මනූෂගෙන් නොවිමසාම විවාහය තීන්දු වුනා. හිතේ තිබ්බ ලොකුම ප්රශ්නයක් ඈ බිමින් තිබ්බා වගේ හැගීමක් දැනුනා. ලගම ඥාති කිහිප දෙනෙක්ගේ සහභාගිත්වයෙන් මගුල නුවරඑළියේදී පැවැත්තුනා. මොකද නක්ෂත්රය අනුව කරන්නම එපායි කිව්ව මගුලක් නිසා දින නියම කරේ මන්දිරා. දෙවැනි මනමාලයා වුනේ කවීෂ. හෝටලයේ දෙවැනි මහලේ ඉදන් වත්ත කෙලවරේ ටකරන් නිවස දිහා බලාගෙන දෙන්නා ලොකු කතාවක ඉන්නකොට මන්දිරා කාමරයට එබුනා. "පොඩි පුතා ලෑස්තිද වෙලාව හරි ඉක්මනට යමු පහලට" දුවලා පැනලා මගුලේ හැමදේම කරේ මන්දිරා. ඈ කාමරෙන් එළියට ගිහින් ආයෙත් දොර රෙද්ද අතරින් මුහුණ ඇතුලට දැම්මා "දෙන්නටම කියන්නේ අද බීල නම් මට අහුවෙන්න නම් එපා. මගුල කියලා නම් මම බලන්නේ නෑ" ඇගේ නියෝගයට ඔලුව කස කසා කවීෂත් එක්ක මනූෂත් පහලට ගියා. දිනූෂ නම් තාම අදිනවා. බොකේ එක දෙන්න මහලොකු දුරක් යන්න වුනේ නෑ. හෝටලයේ ඉස්සරහ ගල්වැටියේ අයිනෙන් තිබ්බ පාරෙ ගල්වැටිය ඉවරවෙනවත් එක්කම තිබ්බ ඉඩමට ඇතුල් වුනා. "එන්න එන්න පුතා" කවුදෝ වැඩිහිටියෙක් කවීෂයි එයා එක්ක ගිය දෙතුන් දෙනාටයි වාඩිවෙන්න ආරාධනා කරත් කොල්ල නම් නොයිවසිල්ලෙන් හිටියේ මනමාලි හරියට දැක ගන්න. ඔහුව ගොඩක් අය ඇමතුවේ කීර්ති මල්ලි නමින්. හැම දේම හොයා බල බලා කරේ ඔහු. "එන්න පුතා වෙලාව හරි" කවුදෝ ගෑනු කෙනෙක් සාලෙට ඇවිත් කිව්වා. කවීෂත් එක්ක ගෑණු කෙනත් මනමාලි ඉන්න කාමරයට ගියා. දොර රෙද්ද අතින් අයින් කරනවාත් එක්කම ෆැලැසර් ලයිට් එළියට කවීෂගේ දෑස් නිලංකාර වුනා. විඩියෝ කරන එකයි ෆොටෝ ගහන එකයි දිගට හරහට පොටෝ ගගහ විඩියෝ කරනවා. ඇත්තටම මනමාලි ලස්සනයි. ඔසරිය ඇදලා මාල හත දාල ඉන්නකොට උඩරට රාජ කුමාරිකාවක් වගේ වුනත් කවීෂගේ ඇස් ගියේ ඇගේ හංස යුවල දිහායි එලියට නෙරපු පුක දිහායි. පොටෝ ගන්න එකාට ඕන විදිහට පොටෝ එක ගන්න ඕන හින්දා ටික වෙලාවක් බොකේ එක අල්ලාගෙන ඉන්න වුනා. එතන හිටපු කෙල්ලො නම් එකිනෙකාගේ කනට කර කර මොනවදෝ කියනවා දැක්කත් ඇහුනේ නෑ. උන් ඔක්කොම මහ කැත විදිහට හිනා වුනත් මනමාලිගේ එක රැවිල්ලට උන් ඔක්කොම නිහඩ වුනා. "මේ මගේ ලොකු මස්සිනා" කවීෂත් මහ මෝඩ හිනාවක් දාල කාමරෙන් පිටවුනා. හරියටම මනමාලි දැක්කේ එතකොට. ඇගේ පලල් උකුලයි පස්සට නෙරා ගිය පුකයි හංස යුවලයි ඇගේ රූමත් කම තවත් වැඩිකරා මනූෂ ගැන ඉරිසියාවක් ඇති වුනත් වෙන්නේ මොකක්දැයි ඔහු දැනගෙන හිටියා. ඈ වනමලී ආශා මද්දුම බණ්ඩාර. ඇට ඉන්න එකම සහෝදරයා වජිර ජීවන්ත මද්දුම බණ්ඩාර. පියාගේ වියෝවෙන් පස්සේ ගෙදර සම්පූර්ණයෙන් මෙහෙයවුයේ වජිර. මන්දිරාගෙන් ආපු යෝජනාවට වජිර උඩින්ම කැමති වුනා. ඉඩම විකුනපු මුදල් කබානා කරද්දී වෙච්ච ණය වලට ගෙවලා දැම්මට පස්සේ ඉතුරු සොච්චම ඔහුගේ මරණයට වියදම් කරා. සල්ලි වලින් ඔහු ඇති තරම් බිව්වා. තුන්මාසේ දානෙට වියදම් කරන්නයි වනමලීගේ මගුලට වියදම් කරන්නයි වජිරට සල්ලි තිබුනේ නෑ. අනික ගේ අලුත්වැඩියා කරන්නත් ඕන. ඔහුගේ ඒ මොහොතේත් පිහිටට ආවේ මන්දිරා. ණයට ලක්ෂ දහයක් දුන්නා පොලියක් නැතිව. හැබැයි නිකන් නොවේ ඉඩම උගසට ලියාගෙන. යාළුවෙක්ගෙන් සල්ලි අරන්දෙන බව කිව්වත් ඉඩම උගස් ඔප්පුවක් විදියට ලියාගත්තේ මන්දිරාගේ නමින්. දවල් වෙනකම් මගුලේ වැඩ කටයුතු ලස්සනට ගියා. කිසිම අවුලක් වුනේ නෑ. දවල් එකට විතර ඉස්සරහ පාරේ ක්රාරාස් ගහගෙන ගහපු බ්රේක් පාරට ඔක්කොගේම අවධානය ඒ පැත්තට යොමුවුනා. උස මහත එකෙක් එක්ක හතර පස් දෙනෙක් පරන ජිප් කට්ටකින් බැහැලා මගුල් ගේ දිහාවට ආවා. "මගේ කෙල්ල කොහොමද හුත්තෝ තොපි බලෙන් කසාද බන්දලා දෙන්නේ" පොර මහ හයියෙන් කුනුහරුප කිය කියා මොරදෙද්දී මන්දිරායි දිනූෂයි ඉස්සරහට ආවා. ඔය අතර කවීෂත් වෙන්නේ මොකක්දැයි බලාගෙන හිටියා. "ධනා... ඇවිල්ලා ..." කාගේ කාගෙත් මුවින් පොඩි කසුකුසුවක් ගියා. මන්දිරා සාරියේ පොට බද වටේ ඔතාගෙන ඉස්සරහ මිදුලට ආවා. දිනූෂ උඩින් දාපු කෝට් එක ගලවලා පුටුව උඩට විසිකරලා ටයි පටිය ඇදලා දැම්මා. හෝටලයේ රෙස්ටුරන්ට් එකේ නිවාඩු දවසක් හින්දා වැඩකරන කොල්ලො ටිකත් වජිර එක්කම ඉස්සරහට ආවා. "මැඩම් ගෙට යන්න මුන් ටික මට වැඩි නෑ" දාබරෙයි පොඩ්ඩයි ගජේන්ද්රයි මන්දිරයි දිනූෂයි පහුකරන් ඉස්සරහට ගියා "ඇයි මොකද පකෝ වෙන්න ඕන" උන් දෙන්නා ඉස්සරහට යද්දී මන්දිරා පොලීසියට කෝල් කරා. "මම මේජර් මන්දිරා" කොහේදෝ ඉදන් වජිරත් දුවගෙන ආවා. "ඇයි මොකද ධනා මල්ලී කරුණාකර අපිට කරදර කරන්න එපා. අපි එදත් කිව්ව නෙහ් ඔහේට අපි කැමති නෑ" "මට කාගෙවත් කැමැත්තෙන් අකැමැත්තෙන් වැඩක් නැහැ හුත්තෝ..." "ඔයි.. කුණුහරුප කියන්න එපා.. හිරේ යන එන මිනිහෙකුට නංගි කොහෙත්ම කැමති නෑ" රෙස්ටුරන්ට් එකේ කොල්ලො ටික පොලු මුගුරු එක්ක ජිප් එක වට කරද්දී නම් ධනා විතරක් නොවේ. ඌ එක්ක ආපු සෙට් එකත් කලබල වුනා. "මලී...කවුද ඒ මිනිහා" මනූෂ වෙව්ල වෙව්ලා බයෙන් ධනා දිහා ඇහිපිය නොහෙළා බලාගෙන ඉන්න හැටිත් මන්දිරා එක්කම කරට කර ඉස්සරහටම ගිහිල්ලා ඉන්න දිනූෂත් වනමලීට හොදට පෙනුනා. "ඌ තමයි ධනා.. මම කලින් යාළුවෙලා හිටියේ ඌ එක්ක ඔය හිරෙන් නිදහස් වෙලා ඇවිල්ලා ගංජා කසිප්පු විකුනන හතරවටේම ඉන්න ගෑණුන්ට ඌගේ ළමයි ඉන්න රස්තියාදු කාරයෙක් බදින්න මන් කැමති වුනේ නෑ" මනූෂට කිව්වත් ඇගේ හඩ කවීෂගේ කන් කඩාගෙන ගියා. හරියට ඔහුට කිව්වා වගේ. "ඌ ඔහේව උස්සගෙන යාවිද" මනුෂ බයෙන් බයෙන් නැගිට්ටා. "අයියෝ මොකද මේ වෙව්ලන්නේ බලනවකෝ චූටි මල්ලි දිහා.." යුධ පෙරමුනේ ඉස්සරහින්ම ඉන්න සෙබලෙක් වගේ දිනූෂ ඉන්න දිහා ඈ බලාගෙන මනූෂගේ කනට මිමිනුවා. ඇත්තටම චූටි මස්සිනා ගැන පොඩි ආඩම්බර කමක් හිතට ආවා. කවීෂ නම් හිටියේ වෙන්නේ මොකක්දැයි බලාගෙන. ඒත් මනූෂට කිව්ව ළමයි කතාව නම් කවීෂටත් ඇහුනා. වජිරයි මගුල් ගෙදර ආපු වැඩිහිටියොයි එකතුවෙලා ධනා පිටත්කර හැරියත් මන්දිරාගේ හිතින් නම් ඒක සමනය වුනේ නෑ. සිද්දිය අහවර වෙලා ධනා ගියත් මනූෂ පේන්න හිටියේ නෑ. "මල්ලී කෝ අයියා" වනමලී කවීෂගේ කනට කර කියද්දී ඔහුට බකස් ගාල හිනාවක් පිටවුනා. "අක්කා ඔහොම කට්ටිය එක්ක කතා කර කර ඉන්න මන් හොයන් එන්නම්" චන්ඩියා වගේ හිටියට මනූෂ බයගුල්ලෙක් බව ඔහු දන්නවා. කොහොමත් ප්රශ්න කෝටියක හිරවෙලා හිටපු මනූෂ තවත් බය වුනා. මනූෂ ඉන්නේ ඔහුගේ කාමරේ බව ඔහු හොදින්ම දැනගෙන හිටියා. "මොනවද ඕයි ලැජ්ජ නැද්ද ඔහොම ඉන්න තමුසේ අදත් බීල මොනවා හරි හුත්තක් කරගන්නවා" කවීෂ ඔහුගේ අතේ තිබ්බ විස්කි විදුරුව කටේ හලාගෙන තවත් එකක් හලාගත්තා. එතන හිටපු චූටියා දිනූෂ මුකුත් නොදන්නා වගේ හෙමීට ලිස්සලා ගියා. ලොක්ක එක්ක පොර එකතු වුනාට මද්දු එක්ක එහෙම ෆිට් එකක් නැහැ. මද්දු ඉන්න තැන ඉන්නෙත් නෑ. කාමරයේ හිටපු මනූෂව ඇදගෙන ආයෙත් මගුල් ගෙදර පැත්තට ගියා. "මට බයයි ඕයි තමුසේ අපිත් එක්ක යන්න එනව නේද" මීට පෙර තුන් හතර පාරක්ම අහපු ප්රශ්නෙම අයෙත් අහද්දී කවීෂට මලත් පැන්න. "අනේ ඕයි.. ඔහොම ගිහින් අරක කොරන්නත් මටම කියයිද දන්නෙ නෑ" ඔහු මලම පැනලා අතින් ඇදගෙන වනමලී ඉන්න තැනටම ගියා. "කොහේද ගියේ" "ටොයිලට් එකට" වනමලීගේ යාලුවන්ට හිනාවක් දාගෙන කිව්වත් ඔහුගේ බය මුහුනෙන්ම ඈට පෙනුනා. "ඔන්න ආයෙත් පැනලා ගියොත් මට නම් කියන්න එපා" "ඒකට තමයි දෙවැනි මනමාලයෙක් ඉන්නේ අපේ කෙල්ල බාරගන්න වේවි" එතන හිටපු කටකාර කෙල්ලෙක් කියද්දී වනමලී ආයෙත් කවීෂ දිහා බැලුවා. "නි..ලූ...ෂී" ඈ රවලා නම කියද්දී ඈ නිහඩ වුනා. මගුලේ ඔක්කොම චාරිත්ර වාරිත්ර ඉවරවෙලා මනමාල ජෝඩුව පිටත්වෙන්න ලෑස්ති වුනා. "අනේ... මද්දු ඔයා ඉස්සරහ සිට් ඒකෙන් වාඩිවෙන්න" මනූෂ මේ තරම් බයවෙලා ඉන්නේ ඇයිදැයි කවීෂ දන්න නිසා ඔහු ගැන ලොකු අනුකම්පාවක් දැනුනා. උදේට වඩා හවස් වෙන්න වෙන්න තවත් බයවෙලා හිටියේ. හරියට එදා ස්පිරිතාලෙට එක්ක ගිය දවසේ වගේ. ඔහු බය වෙන්න හේතුව දැනගෙන හිටියත් මේ තරම් බයවෙන්නේ මොකටදැයි කවීෂ ඉඩක් ලැබෙන හැම වෙලාවෙම හිතුවා. ධනා හින්දදැයි සැකයකුත් ආව. එහෙම වෙන්නත් බෑ. එත් හිතේ ඇති බියත් ඔහුට ලාවට තේරුනා ප්රොපෝසල් එක ආපු වෙලාවේ ඉදන් මිනිහ හිටියේ බයෙන්. මන්දිරාගේ නියෝගය අනුව කොහොමත් කෆල් එක එක්ක ඩ්ර්යිවර් විදියට යන්න කවීෂට සිදුවුනා. මගුල් කාර් එක යන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී මන්දිරා යමක් මතක් වුනා වගේ දුවන් ඇවිත් මොනවදෝ කවීෂ එක්ක කුටු කුටු ගාල ලියුම් කවරෙකුත් බැංකු කාඩ් එකකුත් දුන්න. ජෝඩුවට මංගල රැය ගතකරන්න තෝරගෙන තිබුනේ නුවර වැව ලග කබානා වලින් යුක්ත ලස්සන හෝටලයක්. ඒක පුංචි ගෙයක් වගේ. මන්දිරා ඇතුලු නඩය මගුල් ජෝඩුව නුවර හෝටලයට දාල ගාලු ගියා. දිනුෂට නම් ටිකක් වැඩි වගේ. මනූෂ ආයෙත් චුරු චුරු ගෑවා. කවීෂත් ඔවුන් එක්ක නැවැත්තුවා. එය හෝටලයක් කිව්වට හමුදාවෙන් නඩත්තු වෙන ලස්සන පුංචි ගෙයක්. තමන්ට කැමති හැටියට ඉන්නත් පුලුවන් අවශ්ය නම් කැමති දෙයක් උයාගෙන කන්නත් පුළුවන්. කාමර දෙකයි කුස්සියයි සාලෙයි යුක්ත දැවයෙන්ම හදපු ලස්සන පුංචි ගෙයක් වගේ පොලවේ ඉදන් අඩි තුනක් හතරක් උසින් හදපු කබානාවක්. චූටි ස්තෝප්පුවක් සාලයක් කාමර දෙකක් කුස්සියක් තිබුන. හැම කාමරයක්ට නාන කාමරයක් තිබුනා. කාමර දෙක වෙන්වෙලා තිබුනේ මැද තිබ්බ සාලෙන්. පාට කරපු ඇස්බැස්ටෝස් වහල හැර මුලු කබානාවම දැවමය නිර්මාණයක්. කවීෂ කාමරයට ගිය ගමන් කලිසම් කෝට් බෑයවල් පන්නලා ජෝකා පිටින්ම ඇදට පැන්නා. දවසෙම මහන්සියයි තෙහෙට්ටුවයි නිසා නින්ද යාගෙන ආව. ඇගේම තිබුනේ ජොකා විතරක් හින්දා පුදුම සනීපයක් දැනුනේ. කාමරයට ආපු මනූෂ ආයෙත් ඔහුට ඇණයක් වෙන්න ගත්තා. "අනේ.. ඕයි.. මට මාර ප්රශ්නයක් තියෙන්නේ ඕයි.. ඇගත් එක්ක රිදෙනවා" මේ මගුල තීන්දු වෙච්ච දවසේ ඉදන් ඔහු යමක් කවීෂට කියන්න හැදුවත් කියාගන්න පුළුවන් වුනේ නෑ. ඒත් ඔහු හිතාගත්තා "තමුසේ ඔය ගැන හිතන්න එපා බිව්වොත් තමයි අවුල තියෙන්නේ" ඔහු ආයෙත් කියලා ඇද බදාගත්තා "අනේ... පින්සිද්ධ වෙයි.. අක්කා එක්ක මාලිගාවට ගිහිල්ලා එනවකෝ.. එයාට මාලිගාවට යන්න ඕනලු මට හරි අමාරුයි" "මල හුත්තක් නෙහ් ඕයි.." මනූෂ වදෙන් පොරෙන් කවීෂව කෙලින් කරලා ඇදෙන් නැගිට්ටුවා. "අනේ ප්ලීස් මෙහේ එනවකෝ කියන්න" මනූෂ තටම තටම මොනවදෝ කියන්න හැදුවත් ඔහුට කියාගන්න බැහැ වගෙයි. එත් එය මොකැක්දැයි කවීෂට වැටහුනා. වදෙන් පොරෙන් ජොකා පිටින්ම මනූෂගේ කාමරයට ඇදන් ගියා. "ඕයි පොඩ්ඩක් ඉන්නවකෝ ඇදුමක් ඇදන් එනකන් මම මෙහෙම ඉන්න එක හරි නෑ නෙහ් ඕයි" "මලී නාන කාමරේ වරුවකට එන්නේ නෑ අනික ඔහොම දැක්කත් මොකෝ තමුසේ ඊයෙ ෆූල් එකේ හිටියෙත් ඔහොම නෙහ්" "ඒ වගෙද ගොනෝ දැන්" "අනේ හුත්තො මෙන්න මෙහෙ වරෙන් ඒකිත් මෙවා දැනගන්න එපැයි හැම හුත්තක්ම වහගෙන හිටියට හරියනවද වෙලවකට චූටියා හරි කියලත් හිතෙනවා තමුසෙලා ඔක්කොගේම තියෙන්නේ යටිකූට්ටු වැඩ" කවීෂ ජොකා පිටින්ම අල්ලපු කාමරයට ඇදන්ගියා. කවිෂ නම් යටි හිතින් කැමතියි. කොල්ලා ජොකා අදින්නෙත් පොල්ල උඩු අතට දිගේලි කරලා පොල්ල කරුමෙටවත් නැග්ගොත් බොක්ස් ජොකා එලියට නෙරලා පේනවා. ඔහුට එහේ මෙහේ යන්න වෙනම වෑන් එකක් තිබ්බත් සමහරදාට හතාමාරේ සෙනග පිරිච්ච බස් එකට යන්න පුදුම හදීසියක් තිබුනේ. කවීෂ මේසේ තිබ්බ පුටුව ඇදලා නාන කාමරය දිහාවට හරවලා වාඩිවුනා "උබ හොද එකානෙහ් අක්කා එක්ක මාලිගාවට ගිහින් වරෙන්" "මෝඩයෝ.. ගෑණියෙක් බැදපු දවසෙම තමන්ගේ මිනිහත් එක්ක මාලිගාවට යන්න ගොඩක් ආසයි. ඒකට මම ගිහිල්ලා හරියන්නේ නෑ" "ඒකනේ උබ එක්ක යවන්නේ අනේ... ප්ලීස්... ගිහිල්ලා එනවකෝ.. තමුසේ ගියාම මොකද මම ගියාම මොකද" මනූෂගේ හිතේ ලොකු කලබලයක් තිබුනත් කවීෂට පෙනුනේ නෑ. ඔහු කොච්චර තේරුම් කරන්න හැදුවත් වැඩක් වුනේ නෑ. ඔහු කතාකරේ ගොඩක් කලකිරීමෙන්. ඒත් ඉතින් ඇත්ත තමයි ඔහු ගියත් එකයි කවීෂ ගියත් එකයි. එකපාරටම නාන කාමරයේ දොර ඇරිලා වනමලී එළියට ආවා. "අම්මට හිකවෙනවා" වනමලී ඇදගෙන හිටිය තුවාය කොටම කොට එකක්. වාත්තුකරා වගේ රන්වන් පාට ගල් දෙක දකිද්දී කවීෂගේ පොල්ල ඉබේටම ජොකා ඇතුලේ කෙලින් උනා. සිහින් කලු තුනී රෝම ඇගේ කලවාවලට අමුතුම ලස්සනක් ගෙනල්ලා. ටවල් එකේ ගැටේ ගහලා තිබුනෙත් තන් දෙකේ මැදට වෙන්න. කවීෂ දැක්ක ගමන් වනමලීත් කලබල වුනා. කවීෂට ඉබේටම නැගිටුනා. කරකියා ගන්න දෙයක් නෑ "සොරි... සොරි අක්කේ මෙන්න මේ බුරුවා ඇදුමක් දාගන්නවත් දුන්නේ නෑ. බලෙන් ඇදන් ආවා" වනමලීගේ ඇස් එකපාරට රැදුනේ කවීෂගේ පපුව දිහායි පිම්බිච්ච ජොකා දිහායි. පොට්ටනියක් තියලා බැදලා වගේ. කවීෂ නිදහසට කරුනු කියද්දී ඈ ප්රකෘති සිහියට ආවා. ඈට එකපාරටම මතක් වුනේ ධනා. ඈ එහෙන්මම ආයේ පස්සට ගිහිල්ලා නාන කාමරයේ දොරට මුවාවුනා. ඒත් ධනාගේ තරම් පොට්ටනිය ලොකු නැහැ වගෙයි. "නෑ නෑ දෙකම එකයි වගේ" "කමක් නෑ මල්ලියෝ ඔයා ඇදුමක් දාගෙන එන්න. මෙයාට මාලිගාවට යන්න බැහැලු අපි දෙන්නවත් ගිහිල්ලා එමු" ඈ එහෙම කිව්වේ බිදිච්ච හඩකින්. ඇගේ ලෝකේ කඩාගෙන බිදිලා දෙපතුල ලග වැටිලා වගේ. නමුත් ඇගේ ඇස්දෙක විටින් විට ජොකා දිහායි කලවා දිහාවට යන අයුරු කවීෂට පෙනුනා. "එයයිට වොෂ් එකක් දාගන්න තමුසේ එළියට එනවකෝ" ඌ කිව්වේ මගේ ගෑණිගේ හැඩ බලපන්කෝ කියනවා වගේ. "අනේ.. හුත්තෝ මෙච්චර ලස්සන ගෑණියෙක් සතුටින් තියන්න බැරි උබ රන් මැණිකා කියනවා වගේම හැබෑම පොන්නයෙක්" කවීෂට හිතුනා. ඒත් ඉතින් ඒකත් ඔහුගේ විතරක් නොවේ තමන්ගෙත් යුතුකමක් නෙහ්. අත්ගොබ කලවා පපුව වාත්තුකලා වගේ අප්පියාවක් නැතුව ලෙවකන්න තිබුනා. කවීෂ ඈ දිහා බලාගෙන ඉන්න හැටි ඈත් මනූෂත් බලාගෙන හිටිය. "තමුසේ ගිහින් ලෑස්ති වෙනවකෝ..." ටවල් රැක් එකේ තිබ්බ ටවල් එක කවීෂ දිහාවට විසිකරලා මනූෂ සාලේ පැත්තට ගියා. කෙල්ල ලැජ්ජාවෙන් වගේ මනූෂ දිහාත් බලලා ඇදගෙන හිටපු තුවායේ ගැටේ ලිහලා ආයෙත් තද කරලා ගහගත්තත් කලවයෙන් භාගෙටත් වඩා නිරාවරණය වෙලා. කවීෂ ටවල් එක ඉනට පටලවාගෙන වනමලී දිහා ආයෙත් බැලුවා. "එයැයි රෑකටවක්වත් පන්සලකට යන මිනිහෙක් නොවේ නේ රෑට යන්නේ වෙන වෙන ගමන් නෙහ්" ඈට විතරක් ඇහෙන්න පොඩි කැපිල්ලක් දාල කිව්වත් වනමලී එකපාරටම කවීෂ දිහා බැලුවා. "මොකක්ද මොකක්ද කිව්වේ" "නෑ.. ඉතිං අදවත් නොයන පන්සල් වැඩක් තියෙනවද අනික ඉතින් කසාද බැන්දට පස්සේ අක්කගේ මුල්ම ඉල්ලීම නෙහ්" "අනේ.. එයයිට ඒ ගැන කියලා වැඩක් නෑ මන් පස්සේ අල්ල ගන්නම්කෝ" කවීෂ බාතෲම් එක ඇතුලට ගිහිල්ලා දොර හඩනැගෙන විදියට වහලා හෙමීට අගුල කරකවලා යාන්තම් ඇරියා. අම්මට හිකෙනවා. වාව් ඈ කකුලක් උස්සලා ඇඳ උඩින් තියලා ලා කහ පාට ජංගිය අදිනවා. පුක නම් සුදුම සුදුයි. පස්සට නෙරලා. හුත්තෝ මේකිගේ ලස්සන. පට්ට ගෙඩියක් හම්බවෙලත් අරූ පස්ස ගහන්නේ ඇයි. ඇත්තටම රන්මැණිකා කියනවා වගේ මූ පොන්නයෙක්දැයි කවීෂට සැකයක් ආවා. යාන්තමට ඇරුනු දොර අස්සෙන් කවීෂ ඈ දිහාම බලාගෙන හිටියා. ගල් දෙකයි පුකයි නම් මරේ මරු. කලු පොඩ්ඩක්වත් ගෑවිලා නෑ. හුත්තත් ඔය වගේ ඇති. ලෙවකාල අරින්නම හිතෙනවා. උදාරයා කියනවා වගේ වාසනා චක්රය ඔහු දිහාවටමලු කැරකෙන්නේ. කොහොමද නුවරඑළියෙත් එකියක් ඉද්දී. අම්මට හිකෙනවා කෙල්ල ටවල් එක පිටින්ම කොන්දෙන් නැවුනා. ටවල් එක ගලවලා ආයෙත් ගැටයක් ගහද්දී තන්දෙක දැක්කේ. අම්මෝ ලස්සන. පන්සලේ වෙහෙර වගේ. කලු පාට නිපල් එක කොත් කැරැල්ල වගේ. ඇදලා උරල උරලා බොන්න තිබ්බ නම්. ඈ මෙහෙම කරන්නේ මනුෂව අවුස්සන්න වෙන්න ඇති. ඒත් ඌ වේලිච්ච දර කොටයක් වගේ. ඕව මට පෙන්නපන් කෙල්ලේ ඌ මහ පුදුම හුත්තෙක්. මට මෙහෙම කරානම් අම්මප දැන්ම ඇදට පෙරලා ගන්නවා. ඈ එක කකුලක් බිමින් තියලා අනිත් කකුල උස්සලා ඇද උඩින් තිබ්බා. අම්මෝ.. හුත්තෝ සුදුම සුදු ගල් දෙකේ ලස්සන. අත්දෙකටම ක්රිම් හලාගෙන ගාන්න ගත්තා. "ඕයි ඉක්මනට එනවා මටත් නාගන්න ඕන" මනූෂගේ හඩ ආපු දිහාවට වනමලීත් හැරුනා. ඒ හුත්තට ගානක් නෑ. අනේ ඇත්තට රන්මැණිකා කියනවා වගේ මූ පොන්නයෙක්ද නැත්නම් කලකිරීමක්ද "අනේ.. මනූෂ..මගේ පිටේ ක්රිම් ටිකක් ගාන්නකෝ" "අනේ මට බෑ මල්ලිට කියලා ගාවගන්නකෝ" වනමලී තරහෙන් පිපිරි පිපිරී ඇද උඩින් කකුල අරන් මේස කන්නාඩිය ලග තියෙන පොඩි ස්ටූල් එකෙන් වාඩිවුනා. "අනේ.... ඕයි.. තමුසේ නම්...මල්ලී... මල්ලී.." වනමලීට මලම පැනලා කියන්න කටට ආපු දේත් ගිල ගත්තා. තරහ පිරිච්ච මුහුන කණ්නාඩියෙන් පේනවා. ඔහොම ගියොත් නම් වැඩිවෙලා නොයා බමරේ ඔහු දිහාවට කැරකෙයි කියලා හිතුනා. ඇත්ත එලියට එද්දී මේකි ගෙදර යාවිද ඒත් එහෙම වෙන්න දෙන්නේ කොහොමද කෙල්ල දමලා ගහලා ගෙදර ගියොත් අර වලත්ත රස්තියාදු කාරයා ඇවිත් උස්සන් යාවි. වනමලීගේ හිත දිනාගන්න ඕනෑ යැයි පලමු වතාවට හිතුනා. රන්මැණිකේ ගමපුරා ප්රචාරය කරපු කතාත් මනූෂගේ යාළුවගේ පාටි එකත් මතක් වුනා. තවත් තවත් අය මතක් වුනා. කොහොම වුනත් වනමලීට තවත් කිට්ටුවෙන්න ඕනෑයයි හිතුනා. කවීෂ ජොකා හෝදලා ප්ලාස්ටික් බාර් එකෙන් වනලා ටවල් එක උඩට කරලා ඇදගත්තා. ටවල් එකත් එක්ක පැටලිච්ච ජංගියක් බිමට වැටුනා. දාඩිය ගදත් එක්ක අමුතුම සුවදක් වහනය වුනා. නහයට තියලා ඉබලත් බැලුවා. අනිවාර්යයෙන්ම හෝදන්න අමතක වෙන්න ඇති. බාර් එකට ආපහු දාල ආයෙත් ගත්තා. "මුන් රැට හුකාගත්දී ඇද බදාගෙන ඉන්නද" ජංගිය ඉනේ ගහගෙන කණ්නාඩිය ඉස්සරහට ආවා. පිම්බිච්ච ඇගපත දැක්කාම පොඩි ආඩම්බරයකුත් දැනෙනවා. හැමදාම දූව වටේ දුවලා එක්සයිස් කරපු එකේ ප්රතිඵල. මස්ගොබ හොදට පිරිලා කලු මයිල් පවා යාන්තම් මෝදුවෙනවා. පපුවෙ නම් එක මයිලයක් නැහැ. ටවල් එක බඩටත් උඩින් ආයෙත් අදගත්ත කෙල්ලට හොදට පේන්න. ඒකත් වෙන ටවල් වලට වඩා ලොකු ඝන තුවායක් නොවේ. ගොඩක් සිනිදු තුවායක්. හෝටලෙන් දෙන හුත්තක් නෙහ්. "ඕයි... මේ අක්කගේ පිටේ ක්රිම් ටිකක් ගානවා" මනූෂ මේස පුටුවේ වාඩිවෙලා මොනවද ලියනවා. "ඕනෑ නෑ... මල්ලී මම ගාගන්නම්" කතාවට වනමලීටත් අප්සෙට්ට්. අම්මෝ කොල්ලගේ මූන පින්කැටේ වගේ. එහෙම චාන්ස් එකක් අතාරින්න ඇහැකැයි. ඉනේ තිබ්බ් වනමලීගේ ජංගිය මතක් වෙලා කාමරයට පැනලා කොට්ටේ අස්සේ ගහලා ආයෙත් ආව. "අයියෝ... අක්කේ.. කෝ දෙන්න මන් ගාන්නම්... ඔයයි දැන් මගේ අක්ක නෙහ්" වනමලී ඇස් කොනින් උඩ බලලා අතේ තිබ්බ ක්රීම් බෝතලෙන් පොඩ්ඩක් කවීෂගේ අල්ලට හැලුවා. කවීෂ ඇදගෙන හිටියෙත් සිනිදු තුනී ටවල් එකක් විතරයි. උඩුකය සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත් වෙලා. පපුවේ මැද සුදු හම විතරයි. එක මයිලයක් නෑ. කොහොමත් කවීෂගේ අත් කෙල්ලෙක්ගේ වගේ සිනිදුයි. ඇයි ඉතින් කැත්තක් උදැල්ලක් අල්ලපු අත් නොවේ නෙහ්. "මේවට අය කරනවා" නාන කාමරයට ගිය මනූෂ දිහා බලාගෙන හෙමින් කිව්වා. "ඒවා අයියන්ඩිගෙන් ඉල්ලගන්නවා" "මසාජ් එකක් එක්ක නම් ගාන තව වැඩියි" "මගේ සුදු මල්ලී නෙහ් උරපතු එක්ක රිදෙනවා" "මූ හොදට මසාජ් කරන්න දන්නවා" "නෑ එක්කෝ කමක් නෑ ක්රිම් ටික විතරක් ගාන්නකෝ" ඈට ඔහුට කියා ක්රිම් ගාල මසාජ් කරගන්න ආසාවක් ආවත් කවීෂ වැරදියට හිතයි යැයි හිතුනා. අනික මනුෂ ඉදිරිපිට එහෙම කරගන්නත් මොකක්ද වගේ. මනූෂ පෝන් එක කනේ ගහන් සාලේ පැත්තට ගියා. සංජේ කියන නම ඇහුනත් කවීෂවත් වනමලීවත් ගනන් ගත්තේ නෑ. ඉබ්බ දියට දැම්මාම මියෙන්ඤ්ම් කිව්වලු. ඔහු දෙපා පලල් කරලා ඇද විට්ටම පැත්තෙන් වාඩිවුනා. කකුල් දාන පැත්ත නිසා මෙට්ටෙයි විට්ටමයි එක ගානට තිබුනා. කන්නාඩි මේසේ තිබුනේ ඇද විට්ටම පිටුපස්සේ. ඔහුගේ දැත් වනමලීගේ උරහිස් දෙකෙන් තියද්දී ඈ ගැස්සිලා ගියා. බෙල්ලේ ඉදන් උරහිස් දෙකේ දෙපැත්තට දෑතේ අල්ලවල් ගෙනියද්දී පුදුම සනීපයක් දැනුනේ. කලින් පෙම්වතා ධනා අරහෙන් මෙහෙන් අල්ලල කිස් දුන්නට ඔහුගේ අත් මේ වගේ සිනිදු නෑ. ඔහු ඉඩ ලද හැම විටම තන් මිරිකුවත් ඈට මුලින් මුලින් පුදුම වේදනාවක් දැනුනේ. එහෙත් කවීෂ එහෙම නෑ. ඔහුගේ දෑත් උරහිසේ තියද්දිම අල්ලේ තිබ්බ සිනිදු ගතිය නිලුෂිගේ වගේ යැයි වනමලීට හිතුනා. ධනා කියන්නේ කොහොමත් මහ ගොරෝසු මිනිහෙක්. දෑතේ ඇගිලි බෙල්ල දෙපැත්තෙන් උඩට යද්දී ඇගේ හිරිගඩුත් පිපුනා. බෙල්ල දිගේ පහලට උරපතු දෙකේ ඉදන් දෑතේ වැලමිට්ට චුට්ටක් උඩට වෙනකන් ක්රිම් ගාගෙන ආවා. කවීෂගේ අල්ල ඇගේ අත්ගොබ සිනිදුවට ලාවට මිරික මිරික පහලට යද්දී පුදුම සනීපයක් දැනුනේ. දැන් නම් මසාජ් කරගන්නම හිතුනා. ඔහුත් ඇගේ දෑත් දෙපසට විහිදවලා ඈ එපා කිව්වත් අත්ගොබ වලට නෝමල් මසාජ් එකක් දෙන ගමන් ඇලපත දිගේ පහලට දෑත් යද්දී හිරිවැටිලා ගියා. ඈ කොන්ද පිටුපසට කරලා ඔහුගේ පපුවේ ගැවෙන නොගෑවෙන තරමට ඉබේම ලන්වුනා. ඔහුත් හරි ආශාවෙන් ක්රිම් ගාමින් ඈව මසාජ් කර කර කණ්නාඩිය දිහා බැලුවා. ඇගේ දෑස් අඩවන් වෙලා. කලින් දවසේ රෑ නිදිමැරුව නිසා වෙන්න ඇති. ඇගේ ටවල් එකේ ගැටේ තන් දෙකට උඩින් ගැට ගැහිලා තන් දෙක මැදින් තියෙන කානුවත් වැහිලා. ඒත් ඇගේ ටවල් එක ඉස්සිලා ගල්දෙක උඩට රෝල් වෙලා ඇකිලිලා. හීනි කලුරෝම පිරිච්ච සුදු ගල් දෙක දැක්ක ගමන් නිදැල්ලේ ටවල් එක ඇතුලේ හිටපු මල්ලිත් පනගහලා ආව. කවීෂ කන්නාඩිය දිහා බලල ඇගේ කිහිලි දෙපැත්තෙන් පහලට ක්රිම් ගාගෙන යද්දී ඈ පහලට නැවුනා. දිගැටි බෙල්ලේ ලස්සන දැක්කේ ඈ ඔලුව පහලට නවද්දී. "අක්කේ.. ඔය ගැටේ පොඩ්ඩක් බුරුල් කරන්න" ඔහු ඇගේ කනට කරලා කියන ගමන් පිටදිගේ දෑත් පහලට ගෙනිච්චා. අත් පහලට යද්දී ඈ ටවල් එකේ ගැටේ බුරුල් කරලා පහත් වෙලා දනහිස් දෙක උඩ නලල තියාගත්තා. කවීෂගේ අත් පහලට ඇවිත් ආයෙත් දෙතුන් වතාවක් උඩට ගියා. ඇගේ එක තනයක් බුරුල් වෙච්ච ටවල් එක අතරින් ලාවට පෙනුනා. කවීෂත් පිටදිගේ ගෙනිච්ච දෑත් ටික ටික ඇලපත දිගේ පහලට යද්දී වනමලී ආයෙත් ගැස්සිලා ගියා. ඇත්තටම ඈට කිතියක් දැනුනා. "අනේ මට කිති.." "අද කිති යවයි.." කියන ගමන් ආයෙත් දෙපැත්තේ තන්වල ඇගිලි තුඩු ගාවමින් දෑත් පහලට ගෙනිච්චා. ඇඟේ හිරිගඩුත් පිපුනා. කොන්ද කෙලින් කරද්දී මෙච්චර වෙලා ටවල් එක ඇතුලේ කෙලින් වෙච්ච පොල්ල ඇගේ ඉනේ ස්පර්ශ වෙනවා දැනුනා. ඈට මොකක්දැයි එක පාරට හිතාගන්න බැරිවුනත් ඈ කණ්නාඩිය දිහා බැලුවා. ඔහුටත් ඇගේ මුහුණ දිහා බැලුනා. එතකොට තමයි බුරුල් වෙච්ච ටවල් එක අතරින් ඇගේ කලු නිපල් දෙකත් එක්ක තන්දෙක දැක්කේ. කවීෂ දෑත් ආයෙත් ඇලපත දිගේ පහලට යවලා හෙමින් උඩට ගෙනිච්චා. දන් නම් තන් දෙක මිරිකන්නම හිතුනත් හිත පාලනය කරගත්තා. ඈට මතක් වුනේ ධනා තන් මිරිකපු හැටි. කවීෂගේ පොල්ල ඉනේ ගෑවෙද්දී අමුතුම උණුසුමක් දැනුනා. මුලින් ඈ ගැස්සිලා ගියත් ඒ උණුසුමට ඈ ආශා කරා. ඒත් මනුෂගේ මල්ලිනේදැයි ආයෙත් හිතුනා. කවීෂගේ දෑත් ටිකෙන් ටික තන් දෙක දිහාවට එද්දී ඈට එරෙහි වෙන්නත් ලෝබයි. දෙවැනි මනමාලි නිලූෂි කැලේ. දෙපැත්තේ තන් අරම අත් ගෑවිලා යද්දිත් ඈ නිහඩ වූ විට ඈ එයට කැමති වෙන්න ඇතියි කවීෂට හිතුනා. මනූෂා තාම නාන කාමරයේ නානවා. දැන් නම් තන් දෙක මිරිකනම හිතයි. "වෙන හුත්තක් වෙද්දෙන්" දෙපැත්තෙන් අත යවලා කවීෂ තන් දෙක මිරික මිරික තන් පූඩුවත් මිරිකුවා. "අනේ ... මල්ලී මොකද ඔය කරන්නේ" කවීෂ දෙපැත්තේ කලවා වලින් ඈව තද කරන ගමන් ආයෙත් මුලුතනේම මිරික මිරික තන් පුඩුවත් මිරිකුවා. "පිස්සුද ඕයි.. තමුසෙට.. " ඈ එකවරම නැගිටලා කවීෂව ඇදට තල්ලු කරා. කවීෂත් උඩුබැලි අතට වැටෙද්දී ටවල් එකේ ගැටේ ලිහිලා ඇද උඩට වැටුනා. අම්මට හිකවෙනවා ටවල් එකත් උඩට උස්සන් පොල්ල කුඹගහක් වගේ නෙරලා තිබුනත් ධානාගේ තරමමයි හිතුන. ධනාගේ තරම් ලොකු කලු පාට ඇට දෙකක් නම් පෙනුනා ඒත් කූඩරම් ගහපු. පොල්ල ටවල් එකත් නෙරාගෙන උඩට මතුවෙලා. එත් එහෙම මතුවෙච්ච පලියට පොල්ලේ දිග පලල කියන්න පුලුවන්ද. ඈ කූඩාරම් ගහපු ටවල් එක දිහා ආශාවට බලාගෙන හිටියා. ඈ තාමත් හිතාගෙන ඉන්නේ ධනාගේ පොල්ල තරම් දඩාර් පොල්ලක් තවත් නැහැයි කියලා ඒත් කවීෂගේ පොල්ල පොට්ටනියේ තිබ්බ වගේමයි වගේ. කවීෂ එක පාරටම නැගිටල ටවල් එක හරියට ඇදන් කාමරෙන් පිටවෙලා සාලෙට ගියා. වුනේ මොකක්දැයි වනමලීට තාමත් හිතාගන්න බෑ. "යන මලදානෙක ගිහිල්ලා රැ වෙන්න කලින් එනවා" මනූෂ කොන්ඩේ පිහිද පිහිද නාන කාමරෙන් එලියට ආව. මාලිගාවට යන්න ඕනැයි ඈට මතක් වුනේ එතකොට. ඒක ඈ මාලිගාවට වෙච්ච බාරයක්. පලමු රාත්රියේ කසාද බදින මිනිහ එක්ක ඇදට යන්න කලින් මාලිගාවට ගිහිල්ලා දලදාව වැද පුදාගෙන එනවමැයි ඈ බාරවෙලා තිබුනා. 💡 විශේෂ සටහන: මෙම නිර්මාණයේ සම්පූර්ණ අයිතිය සහ කතෘභාගය එහි මුල් රචකයාට හිමිවේ.
01 Min read